Στα παλιά μην γυρνάς
τα φιλιά που σκορπάς
ένα, ένα, για αλλού
θα κινήσουν
όποιοι έχουν ψυχή
της ζωής την ορμή
για να φεύγει
μπορεί να νικήσουν

μια σελίδα λευκή
στης χαράς το χαρτί
άλλο χέρι προσμένει
να γράψει
όλα θα ναι αλλιώς
της αγάπης το φως
στο σκοτάδι θα ρθει
να σε ψάξει

Στα παλιά μην γυρνάς
αν μπορείς να αγαπάς
δεν γυρνάς σαν τρελός
στα καμένα
το παλιό το κρασί
σαν στα χείλη σου μπει
σου θυμίζει όσα πήγαν
χαμένα

Μες το γαλάζιο της αφής και των χειλιών σου
νοιώθω βαθιά μου την αρμύρα αυτής της θάλασσας
που στροβιλίζεται στους φάρους τους αυτόφωτους

Τι θα ‘μουν άμα δεν σε συναντούσα
τα βήματα μου αν δεν βρίσκαν τα δικά σου
μικρός ο χρόνος της συνάντησης κι είναι για σένα

Στα διαλείμματα χειμώνα μπαίνει η άνοιξη
και ανθίζουν στο κορμί οι προσδοκίες

Πες μου μια λέξη που για χρόνια δεν την άκουσα
ξανά στις φλέβες λίγο αίμα να κυλήσει
κι όταν τα χρώματα θα βάψουνε την δύση
εγώ μαζί σου θα ‘μαι εδώ να τα κοιτώ

Στο φαλακρό τοπίο μας δέντρο δεν θα φυτρώσει
γιατί στην πρώτη την φωτιά άλλη θα γιγαντώσει
(άμα πεθάνω αποβραδύς ποτέ και ξημερώσει)
να καταλάβετε καλά το τι μας περιμένει
το όνειδος καταστροφή για το αύριο υφαίνει

Κρανίου τόπος η πατρίς κεριά κρατούν τα χέρια
και εσείς με το κουτόχορτο χειμώνες καλοκαίρια
αν απελπίστηκε κανείς πείτε περαστικά του
να θυμηθεί τι έκανε για τα συμφέροντά του
πικρό ποτήρι το παρόν και έχει ξεχειλίσει
από το χάρτη ζωντανών η φύση ας μας σβήσει

Παντού καντήλια ξεπηδούν, λιβάνι τιμημένο
το μέλλον που διαγράψατε, ήτανε δεδομένο
για την αυλή του μοναχά νοιάζεται ο καθένας
ποιος ψήφισε, τι ψήφισε, ήτανε ο κανένας
να ζήσετε στην χώρα μας κι όλοι να την θυμάστε
«γερο μπεμπέδες» θλιβεροί πάνω της να κοιμάστε..

Σας έχουν γίνει εμμονή τα δάση με τα δέντρα
και δεν σηκώνετε για αυτά ποτέ ούτε κουβέντα
Εμείς αντιπροτείνουμε να αντικατασταθούνε
και όρνια των πτερύγιων στην θέση τους να μπούνε

Ούτε φωτιά ούτε κακό μπορεί να μας προκύψει
και εύκολα ο κάθε εις μπροστά τους θα ενσκύψει
να προσκυνήσει ευλαβώς την συνομοταξία
αυτή που σας προέκυψε με αριθμό το τρία

Ο νόμος είμαστε εμείς και πάρτε το χαμπάρι
οι γύπες μες τα πτώματα θα κάνουνε σαφάρι
Η χημική ανάλυση του κράτους του δικαίου
είναι στην τεκμηρίωση της θέας του μοιραίου

Πιάστε λοιπόν τον κάβουρα και πιείτε το ζουμί του
έτσι ετούτος ο λαός θα βρει την δύναμή του
το χρέος αναπόφευκτο της παλιγγενεσίας
του έθνους που προέκυψε εκ της αιμομιξίας

των εθνικά κολάσιμων που σας διαφεντεύουν
και για αφανισμό ζωής διακαώς παλεύουν
πιείτε μετά μια τσικουδιά και όλοι να ευχηθείτε
μέχρι ρανίδος αίματος στο τέλος να καείτε

(Υ.Γ. Πέταξες το βεγγαλικό, σκληρά θα το πληρώσεις
της πληρωμής το τίμημα θα γίνεται με δόσεις)

Πάντα συνέβαινε οι νεκροί
να πέφτουν σαν τα φρούτα
που ώριμα σωριάζονται
απ’ τα δικά μας γούστα

Να τρυπηθείτε φίλοι μου
και στην ζωή την άλλη
να πιείτε δηλητήριο
να φτιάξετε κεφάλι

Μας τα παν επιστήμονες
άνθρωποι κορυφαίοι
πως την ζωή μας κυβερνούν
βρώμικοι αρουραίοι

Σαν πέφτει το θανατικό
πως να το σταματήσεις
στης φόλας τους το φύσημα
σαν δέντρο θα λυγίσεις

Είναι σε όλους μας γνωστό
το ποιοι μας κυβερνάνε
όπως επίσης και το που
οι άθλιοι μας πάνε

Από θεό και άνθρωπο
αν βγεις καταραμένος
για την διακυβέρνηση
θα είσαι εκλεγμένος

Ρεμάλι αν γεννήθηκες
έτσι θα συνεχίσεις
μια πιθανή βελτίωση
πρέπει να αναχαιτίσεις

Μέριασε δάσος να διαβώ
πτερύγια να περάσω
την φύτευση ανεμογεννητριών
πρέπει να την προφτάσω

δεν μεγαλώνουν δυστυχώς
όσο κι αν τις ποτίζεις
μόνο στην διατήρηση μπορείς
για να ελπίζεις

Στον χορευτή δίνεις λεφτά
για μας ούτε δεκάρα
μες το ληγμένο γάλα μας
ξερό ψωμί παπάρα

Στέγνωσε ο ιδρώτας μας
η σύνταξη κομμένη
οι υποσχέσεις κόσκινο
αρχή δεδηλωμένη

Φωτιές καίνε τα σπίτια μας
σάρκες τα funds μασάνε
τα θύματα που χάθηκαν
σωρό γιατί σκορπάνε

Το ποσοστό αν ήτανε
ρούχο μες τις εκπτώσεις
το εικοσιοκτώ σε έντεκα
θα εισέπραττες με δόσεις

Αγόρι μου πεντάμορφο
της πίστης μου μεσσία
πέρα από σένα τίποτα
δεν έχει σημασία

όταν λιγάκι σε σκεφτώ
ο νους μου γαληνεύει
κάθε μου φόβος σαν θεριό
μπροστά σου ημερεύει

Να υπάρχεις μόνο και να ζεις
τον κόσμο να ομορφαίνεις
και εγώ να είμαι δίπλα σου
να πάω όπου πηγαίνεις

Εικόνα είσαι που μπροστά
στα μάτια μου δακρύζει
και πάντα το μικρό παιδί
μαμά που ψιθυρίζει

Τον κόσμο νοιώθω πως μπορώ
για σένα νε να αλλάξω
όλα να γίνονται γιορτή
παιδί μου σαν φωνάξω

Στην προσευχή μου θα ζητώ
φόβος μην σ απαντήσει
σαν το πουλάκι έτοιμο
να σαι να φτερουγίσει

Η ευλογία του θεού
τον δρόμο σου να στρώνει
να ναι για πάντα φωτεινός
ολόλευκος σαν χιόνι

Πουλήσαμε και το κορμί πέρα για να τα βγάλουμε
την μόρφωση για τα παιδιά σε μια σειρά να βάλουμε
και με το μέτωπο ψηλά την ψήφο σας ζητάμε
την χώρα που αναπτύσσεται ψηλά για να την πάμε

Δεν μας τρομάζουν σκάνδαλα ρεμούλες συγκαλύψεις
(αν είσαι ευθυνόφοβος θα το εγκαταλείψεις
το τόλμημα να εκλεγείς ξανά στην εξουσία
υπό τον φόβο του κακού να πάρεις μόνο τρία..)

Το να φυγομαχήσουμε εμάς δεν μας εκφράζει
και του λαού το ποσοστό δεν μας καταδικάζει
όσο κρυβόμαστε καλά μες τα παχιά τα λόγια
(γιατί αλλιώς φοβόμαστε μην μας κοπούν τα πόδια..)

Φωνάξτε τον δοκιμαστή
στην σούπα να βουτήξει
κι αν γίνει μπλε πετάξτε την
γλώσσα μην την αγγίξει

Δεν ξέρω πώς να φυλαχτώ
μ’ έκαψαν τα κρεμμύδια
ποιο πιάτο είναι ακίνδυνο
μήπως να φάω αντίδια;

Tα τζιπ που συνοδεύουνε
ξοπίσω την πομπή μου
φτύστε τα να μην ματιαστούν
σε κίνδυνο η ζωή μου

Πάνω σε θρόνο κάθομαι
και σας κατασκοπεύω
και λέω στους βαστάζους μου
για Ευρώπη ταξιδεύω