Εξουσία:
΄Εφταιξε το ξυλόλιο θα πω πανάθεμά μας..
(Εμείς έπρεπε να ‘μαστε στο τραίνο ή τα παιδιά μας;)

Λαός:
Ποιος πέλεκυς θα αναγκαστεί να κόψει τα κεφάλια
αυτών που μας λυμαίνονται και δρούνε σαν ρεμάλια;

Εξουσία:
Εμείς κρατάμε όλοι μας μαχαίρι και καρπούζι
και ο δύστυχός μας ο λαός κλαίει πικρά και σκούζει
που τον χτυπούν μαρτύρια αλύπητα στα χρόνια
τα μαύρα αυτά της κατοχής, στου θάνατου τα αλώνια..
Ένας κατάλογος μακρύς όλων των συμφορών τους
γράφεται καθημερινά στο βλέμμα των ματιών τους..

Λαός:
Φευγάτε βόλια λεύτερα, μην σας κρατώ κρυμμένα
η προσευχή για τον θεό και η οργή για μένα..

Θέλουνε να χωρίσουνε κι εγώ θα την πληρώσω
αχ να μπορούσα φίλε μου λίγο να τους σβερκώσω
εμένα τι με θέλανε μες την κακομοιριά τους
αφού θα διαλύανε την οικογένεια τους;

Θα με είχαν δήθεν μια ζωή μα εγώ θα τους γαυγίζω
πως είναι ακατάλληλοι γονείς να τους θυμίζω
κακία και εγωισμός τα προτερήματα τους
δυστυχισμένα θα έκαναν μέχρι και τα παιδιά τους

Ανίκανοι να αγαπηθούν μικροί για να αγαπήσουν
καλύτερα αδέσποτος παρά να με χαρίσουν..

Ιδιαιτέρως η πατρίς
θα τον ευχαριστήσει
που την τιμή της έκανε
να την υπηρετήσει
τα παλικάρια σφάζονται
να αγγίξουν την ποδιά του
τα μπράτσα το πηγούνι του
τα αριστερά μαλλιά του

Τέτοιος λεβέντης στο στρατό
είχε καιρό να φτάσει
που το μυαλό και το κορμί
όλων μας θα γυμνάσει
Ενώ ο Αλέκσης τι να πει
στον αναστεναγμό του
για λίγο το περίμενε
βρήκε το διάολο του

(νομίζω με γελάσανε
αυτοί οι Αμερικάνοι
με χρησιμοποιήσανε
όπως ένα χαϊβάνι..)

Μα θα ‘ρθει η ώρα και αυτοί
το λάθος να πληρώσουν
πισώπλατα που τόλμησαν
Στυγνά να με καρφώσουν
Και κει που θα φαινόμουνα
πίσω απ την κουρτίνα
στο σπίτι όλο κάθομαι
να κάνω την φασίνα

Πως να τα κρύψω πείτε μου
τα τανκς τα ευλογημένα
και τα πολεμοφόδια
που φεύγουν για τα ξένα;
Την φουστανέλα δεν φορώ
τσαρούχι παινεμένο
ίσως να στείλω θα ‘πρεπε
γράμμα και συστημένο
Ω κολλητέ μου χορευτή
ο νόμος εψηφίσθη
στα τρία η παρθενορραφή
οριστικά εσχίσθη

Τώρα μες το κρεβάτι μας
χίλιοι καλοί χωράνε
και από το πολύ το στρίμωγμα
τα πάκια μας πονάνε
Ωφελημένε γίγαντα
την προσευχή σου κάνε
μην με κορδέλα κόκκινη
οι πύραυλοι πετάνε
και στα κεφάλια των Ρωμιών
ο ουρανός θα πέσει
(και το γλυκό των εκλογών
μες το ταψί δεν δέσει..)

Τρίζει η εξέδρα που ‘στησα
κι ας λείπουν οι οχτροί μου
έτσι στεγνό θα πορευθεί
το επίχρυσο βρακί μου
(Μια του κλέφτη δυο του κλέφτη
τρεις και την κακή του μέρα..)

Κάνουμε ότι μπορούμε
η παραγωγή να παύσει (πρωτογενής)
πριν η μπόρα να ξεσπάσει
κι ένα φούσκο μας ανάψει

Φάτε σκουλήκια νόστιμα
κακό δεν θα σας κάνει
μην τα αποφεύγετε καθώς
ο διάολος το λιβάνι..

Φιλάκια θα σας δίνουμε
για παροχές κουβέντα
δεν περιέχει λιχουδιές
η “πράσινη ατζέντα”..

Στους στόχους θα εστιαστώ
να πραγματοποιήσω
κι είναι υποχρεωτικό
να σας λιμοκτονήσω
(μια θέση στην Ευρώπη μας
μήπως και κατακτήσω.. )

Η ώρα που γεννήθηκα
στίγμα στην ιστορία
στην φρίκη θα σας οδηγεί
με νεκρική ακαμψία..

Στα μάτια έχω μια ψυχή
που ξέρει ν’ αγαπάει
ακόμη κι αν πληγώθηκε
μπορεί να συγχωράει

Εικόνα είμαι καθαρή
που δεν σε ξεγελάει
από τον πόνο στην χαρά
μια λέξη μου σε πάει

Φωτίζω τις ελπίδες σου
με χρώμα και με ήχο
και ζωγραφίζω το όνειρο
χαϊδεύοντας τον στίχο

Κρατώ στο χέρι σταθερά
τον αναμμένο λύχνο
δεν είμαι αυτό που φαίνομαι
είμαι αυτό που δείχνω

Θα σε ράνω με κοτσάνια Βαλεντίνε Κουληνέ
μόλις δω πως θα ψηφίσεις για το τρίτο φύλλο ναι

Τον παλμό της κοινωνίας έχεις πιάσει σταθερά
ξεκινάς να επιλύσεις όλα τα σημαντικά

Δάφνες πάνω στο κεφάλι να ζηλεύουν οι οχθροί
έγιναν Αμερικάνοι στην Ελλάδα οι Ρωμιοί

Ω πανώρια οπτασία έχεις σθένος και πυγμή
δυνατά χειροκροτούνε όσοι μείναν ζωντανοί

Οι παρένθετες θα δώσουν λύση στο οικονομικό
ούτε ψύλλος δε στον κόρφο για το δημογραφικό..

Την ώρα της καταστροφής ήρθε και ο Βαλεντίνος
και με κοιτά ηδονικά σαν διψασμένο κτήνος
Και λέω στον εισαγόμενο άγιε τι γυρεύεις εκτός απ τους πολιτικούς και εσύ μας κοροϊδεύεις;
Στον έρωτα που μου χρωστάς δηλώνω είμαι απούσα , και τις καρδιές που κρέμονται τις βάζω στην πατούσα, του πάθους τα γλυκόλογα τίποτα δεν μου λένε γιατί στο στήθος οι πληγές μέσα μου σιγοκαίνε

Έκανες την προσπάθεια τώρα πρέπει να φύγεις
Τον χρόνο σου μην σπαταλάς την πόρτα σαν ανοίγεις,
τα μάθαμε στην τελική τα λόγια τα μεγάλα,
που απορρέουν ολικά της μάνας μας το γάλα

Ξεσκούφωτος από μικρός
είχα την ατυχία
να πάρω όταν μεγάλωσα
θέση στην πολιτεία
Οσφυοκάμπτης ώριμος
βιβλία πια δεν βγάζω
παλιότερα ότι έγραφα
σήμερα το αλλάζω
θέλουνε τα αξιώματα πολύ ευλυγισία
μην τύχει και στραβώσουνε
καρέκλα κι ηγεσία
κι αν γίνομαι περίγελος
καφέδες κι αν σκουπίζω
άνοδο στα ψηλότερα
δεν παύω να ελπίζω

Με τις υγείες μου

Είμαι σε μέρες γόνιμες παιδάκι να αποκτήσω
(αν όμως μου το βρίζουμε, λέω να τεκνοθετήσω..)

Η επιστήμη δέχτηκε υπάρχει τρίτο φύλλο
(στην σκέψη αυτή οι έγκυες χτυπάνε ένα ξύλο..)

Οδύνες θέλω τοκετού τα μάλα να κραυγάσω
(στο πλάι της παρένθετης όργανο κοντραμπάσο..)

Σπάμε τα στερεότυπα να σβήσουν οι οχτροί μας
(που λένε μειονότητες πως είναι οι δικοί μας..)

Μικρά θα σας διδάξουνε για το νερό στο αυλάκι
(αυτοί που το πουλάκι σας θα βάλουν στο κλουβάκι..)