Πάνω στο ψέμα είχες ριζώσει την αγάπη μου
με λίγες δόσεις ειλικρίνειας και πάθους
η μεθαδόνη θα κυλήσει μες τις φλέβες μου
για να μειώσει τα επίπεδα του λάθους

όλα έχουν μια τιμή στην ιστορία τους
συναισθήματα, υπερβάσεις, συνουσία
και το δάχτυλο που βλέπεις πριν το δέντρο μας
θα σου κρύψει της αγάπης την αξία

με έχεις τυφλώσει και η ανάληψη ευθύνης μου
το αποτέλεσμα δεν κρίνει της πορείας
εσύ το θύμα προσκυνάς για την αφέλεια
και εγώ κρατάω ψηλά το σκήπτρο της κυρίας

Στο μεταξύ μας ο σασμός ευχόμουνα να γίνει
μα η κανάτα έσπασε σαν έφτασε στην κρήνη
είδα και την παραμονή όνειρο ταραγμένο
το βίντεο της έκρηξης πως ήταν πειραγμένο

Τα παραμύθια τέλειωσαν και άντε να ξεμπλέξεις
για όλα τα εγκλήματα ευθύνεται ο Αλέκσης
κομπάρσος της παράστασης τον μέγα παριστάνει
χειροκροτείται μόνος του και συνεργός τυγχάνει (της διαχρονικής ομήγυρις)

Συγκάλυψη ή αφήγημα θα κρίνει η ιστορία
εάν βεβαίως επαρκή υπάρξουν τα στοιχεία
όλα τα αποδεικτικά τα έχω λιβανίσει
ελπίζοντας ότι κανείς δεν θα βγει να μιλήσει

Η ατυχία υπεύθυνη για αυτήν την ιστορία
κανείς δεν θα πρεπε να μπει στην αμαξοστοιχία
και στοιχειωμένη μόνη της να μπει μες το Μαξίμου
μονάχα εκεί να εκραγεί, γλυτώστε με αλί μου

Από μακριά σας χαιρετώ από μακριά σας λέω
ήσυχο μην με αφήσετε, όσο εγώ και αν κλαίω..

Το ηφαίστειο αισθάνθηκε αυτήν την παρουσία
(γιατί έχει στον πρωθυπουργό πλήρη δυσανεξία)
και φούσκωσε μουγκρίζοντας πως όλα θα τα κάψει
μια τέτοια φάτσα λούτρινη να μην ξανά υπάρξει..

Η πλάση δεν ξανάφτιαξε τέτοιο κακό προφήτη
που τιμωρεί το θύμα του χειροκροτεί τον θύτη
αν θέλετε κατάπαυση το ηφαίστειο μας λέει
φέρτε τον μες τα σπλάχνα μου να δει το πόσο καίει..

Ομόφωνα ο λαός: Δεν έχουμε εναλλακτική ας γίνει
η θυσία, η Σαντορίνη να σωθεί
να δώσει η Παναγία

Εγώ σαν άγγελος θα φύγω
απ’ τα δεσμά θα δραπετεύσω
κι ας έπρεπε μες το κεφάλι
για δυο, μια σφαίρα να φυτεύσω..

Δεν με φοβίζει πια κανένας
απ’ όσους μ’ έχουν βασανίσει
και την κανάτα τους την σπάω
χωρίς νερό, πάνω στην βρύση..

Αυτουργός-οί
—————–
Με συντροφεύουν τόσοι θάνατοι
σαν πάω τα μάτια μου να κλείσω
στις ερωτήσεις ποιος τους σκότωσε
εγώ ποτέ δεν θα απαντήσω

Φωτογραφίες μόνο μείνανε
απ’ τα παιδιά τα αγαπημένα
που έρχονται νύχτα στα σκοτάδια μου
και με κοιτάνε δακρυσμένα

Τέμπη και Μάτι έχουνε
ήσσονος σημασία
με τσίμπημα από μέλισσα
φαγούρα από αλλεργία
(μεγάλο μας κατόρθωμα
η ατιμωρησία
μαζέψτε τα αποδεικτικά
θα βρούμε τον μπελά μας
και θα μας κυνηγήσουνε
μέχρι και τα παιδιά μας..)

Συγγενείς
———–
΄Αμορφα πρόσωπα που ψεύδονται
θα πούνε μύθους γεγονότων
και οι τελευταίοι πρώτοι έσονται
μέσα στην έκρηξη των φώτων

Κάποιος την δίκαιη τιμωρία τους
θα πρέπει πια να συντονίσει
και η καταδίκη στα κεφάλια τους
νέμεσις που θα τους τσακίσει..

Κοψομεσιάστηκα η γριά τον τενεκέ να φέρω
και εκεί που κόντευα σχεδόν για να τα καταφέρω
άρχοντας του λιμενικού ένα παιδί τζιμάνι
έφτασε περισπούδαστος το πρόστιμο να βάνει

Από παιδί η μάνα μου μου ‘μαθε να μην βρίζω
γιατί μετά τους δικ@στές θα πρέπει να ζαλίζω
και άντε να συνεννοηθείς με αυτή την συμμορία
δεν φτάνουνε τα φάσκελα στην ετυμηγορία

Πως το ακαταλόγιστο έχουν στην εξουσία
βέβαιο είναι ως γνωστόν χωρίς αμφιβολία
μα ποιος με αυτούς να ασχοληθεί, χρόνο να δαπανήσει
και στα οπίσθια με κλωτσιά, να πάει να τους κουνήσει

Σκέφτηκαν στην φορο διαφυγή, το λάδι να εντάξουν
με τιμολόγια φίλοι μου, το χρήμα να εισπράξουν
που να γυρίσει ο κόσμος τους ανάποδα, σκουλήκια,
και αν ενοικιάζουνε μηδέν να έχουν νοίκια

Μία παχύδερμη γενιά, όλοι οι κουνημένοι
που στης βουλής τα έδρανα κάθονται κοιμισμένοι
και βγάζουν τις πολιτικές τις ρύσεις που μεθάνε
τώρα που τους θυμήθηκα στο διά@λο να πάνε

Όμως θαρθεί η ώρα τους που πέλεκυς θα πέσει
και στα χεράκια τους τα δυο, μέταλλο θα φορέσει
μες το σκοτάδι του κελιού όλους θα τους εντάξει
και το κλειδί στην θάλασσα αμέσως θα πετάξει..

Πατρίδα έχει το όνομα
το γράφει η ιστορία
αυτή που δεν θα διαβαστεί
στα σύγχρονα βιβλία
αυτή που μεγαλούργησε
ξυπόλητη στα αγκάθια
κι αυτοί που τη νε πούλησαν
ήτανε κατακάθια

Τώρα πασχίζει την ζωή
που φεύγει να κρατήσει
όμως είναι αμφίβολο
αν θα ορθοποδήσει
Την συντηρούν με σύριγγες
μνημόνια, μεταγγίσεις
και δεν τολμάς για κείνη να
λέξη να ξεστομίσεις

Τα χαλινάρια της κρατούν
της πλάσης νοθευμένοι
κι έχει στο μέτωπο γραφή
Ελλάδα, η προδομένη..

– Για τον παράδεισο τραβάς (αν) ανοικτό τον έβρεις
αλλιώς της κόλασης ντουγρού την σκάλα θα κατέβεις..

-΄Ατυχη ήταν η στιγμή που βρήκα για να φύγω
του κόσμου την μεταστροφή κέρδιζα λίγο, λίγο..

Σαν έρθουν τα χειρότερα τα πρώτα θα ξεχάσεις
γιατί δεν μένει τίποτα που να μπορείς να χάσεις..

Υπήρξα πάντα ευγενικός και τις ευχαριστίες
εκ μέρους σας εξέφρασα σε άλλες πολιτείες..

Πως όλα εδώ πληρώνονται ουτοπικό το είδα
για αυτούς που ‘πεσαν νηστικοί στο χρήμα σαν ακρίδα..

Γεια και χαρά σας έφυγα, είμαι συγχωρεμένος
και στων μυαλών σας το πατρόν, κομμένος και ραμμένος..