Στον ιστό της αράχνης

 

Μες της αράχνης τον ιστό εγκλωβισμένος μένω

ψάχνω για μια διέξοδο, και δεν καταλαβαίνω

ότι στη θέση μου αυτή, μονάχος μου έχω μπλέξει

πως η σκλαβιά πορεύεται, με Κούλη και με Αλέξη..

Μια καταδίκη η ζωή, και αν δεν την αλλάξω

η μόνη μου αναμονή, θα είναι να τα τινάξω..

Θάνατος οι ανάσες τους, και οι μέρες που περνάνε

πύρινες φλόγες στο κορμί, της χώρας που πονάνε..

Καμένες σάρκες οι φωνές, που σώπασαν κι απόψε..

Βάλε ποτήρι για κρασί, και το ψωμί σου κόψε,

θα πω, λες και έχω συντροφιά, και το βουνό θα πάρω,

θα σημαδέψω μέτωπο, με διόπτρα μου το χάρο..

΄Οσο βολεύεσαι αδερφέ, και νηστικός δεν μένεις

του δίπλα το αδιέξοδο, δεν το καταλαβαίνεις..

Και εσείς οι βολεψάκηδες του κόμματος τσιράκια

μακριά σας τα προβλήματα, και τα νερά στα αυλάκια..