Οι χαρτορίχτρες

 

Θα βγάλω ετούτες τις γιορτές ή χάνω την καρέκλα;

Ότι μπορούσα έκανα, η ΄Ανγκελα είναι φταίχτρα

που όλες κόνξες και ζημιές μου κάνει σε ότι λέω..

Με καρπαζώνει όπου με βρει, τραβάτε με και ας κλαίω.

Βαρέθηκα τη ζήση μου και μέσα στο Μαξίμου

έχω λερώσει προ πολλού το κάτασπρο βρακί μου

γιατί φοβούμαι σύντομα το τέλος μου θα φτάσει

και άλλος λεβέντης θα συρθεί, στη θέση μου να κάτσει..

Η εξουσία σύντομη, με αυτούς εν αντιθέσει,

που ολημερίς μου εύχονται το αύριο να μη φέξει..

(Βεβαίως τους δικαιολογώ, πως δύσκολα περνάνε

αφού απ’ την φορολόγηση δεν έχουν τι να φάνε..)

Ελάτε όμως στην θέση μου, ξεχνώ ο ευλογημένος

συνέχεια τι τους έταζα, ως λοβοτομημένος..

΄Οταν με βλέπουν στο γυαλί το μάτι τους γυαλίζει

και η όψη μου τους Γερμανούς, ολίγον τι θυμίζει..

Νομίζω υπερβολικά και αυστηρά με κρίνουν

αν με Ρωμιό πολιτικό και ΄Ελληνα με συγκρίνουν..

Η κοινωνία η άτιμη, ευθύνεται για όλα

και ο διαρκής ο πόθος μου να είμαι μέσα σε όλα

της εξουσίας τα χαρτιά, και τα μνημόνιά τους,

που κάποτε τα ξόρκιζα, τώρα βοήθειά τους..

Οι χαρτορίχτρες μου είπανε βοήθημα να δώσω,

εις τους ετοιμοθάνατους, μήπως και την γλυτώσω..