Μωρά κλεισμένα στις καρότσες
οι βάρβαροι θα σιτιστούν
μας περιμένουν άγριες δόξες
στα αίματα που θα χυθούν

Είναι ένα σύννεφο θλιμμένο
και μια καρδιά που δεν χτυπά
σφαγείο δαφνο στεφανωμένο
και τα μαχαίρια ακονιστά

Ποιος το ταΐζει το θηρίο
που όλο σκούζει και πεινά;
η μαύρη αρρώστια της ψυχής μας
που δεν στενάζει ούτε πονά

Το χέρι έμεινε απλωμένο
ο φόνος πέλεκυς σκληρός
είναι ο άνθρωπος πλασμένος
φονιάς αθώων στιγερός

Θέλω να φύγω να τελειώνω
είναι η ζωή μας συμφορά
των δίποδων το πεπρωμένο
ο αφανισμός και η φθορά