Εσωτερικός διάλογος ενός ψεύτη

Εγέρασες καυμένε μου, πενήντα χρόνια ψεύτης
(Κατά προσέγγιση τα χρόνια, διότι υπολείπονται
της ενεργούς πρακτικής)
Καρέκλα δεν εχόρτασες, και τώρα στριμωγμένος
κάνεις ανασχηματισμό, αέρας να φυσήξει, γιατί
φοβάσαι το λαό, στον κάδο μη σε ρίξει..
Με κάθε ειλικρίνεια.. ζόρια πολλά με φούντες
Αν δεν αλλάξει ο ειρμός θα σου ρθουν πολλές μούντζες..
Επίπεδο υπόγειο, δεν πάει παρακάτω, αυτοί όμως σε
νομίζανε, φλουρί κωνσταντινάτο..
Είσαι σαν τον μονόφθαλμο μέσα στους τυφλωμένους (ψηφίσαντες)
για αυτό και την εγλύτωσες από τους πεινασμένους..
Ολημερίς το άρμεγμα, τα πρόβατα στην στάνη, και ύστερα
στην καρδάρα μας, ρόφημα να μας γιάνει..
Είσαι πασάς στα Γιάννενα, ούτε στο όνειρό σου,
τόσο πολύ προβάδισμα απ’ τον αντίπαλό σου..
Σε όσους να πολιτευθούν θέλουνε σαν εσένα
να γράψουν ψεύτης στο χαρτί, και στο λαιμό καδένα..