Αντώνης: Το μαρτύριο της ψήφου..
Σαν πας για να ψηφίσεις και έρθεις με το καλό
πες το μου το μαντάτο να μην το ακούσω εγώ,
και πάθω αποπληξία μέσα στο παραβάν
το βλέπω, το προσμένω, το θλιβερό συμβάν..
Μέχρι χρεοκοπία σε τράπεζα θα κάνω
για την πρωθυπουργία σας λέω θα πεθάνω..
Στέλνω στην ΄Αγκελα καπνούς, κάνε της λέω κάτι
εμείς δεν είμαστε εχθροί, έχεις κανα γινάτι,
έχεις κανα παράπονο, που έπινα στο όνομά σου
νερό, και τώρα έγινα, τρίχα στα αχαμνά σου;
Κήρυξε κανα πόλεμο να το νε σταματήσω..
Μήπως τον ΄Ελληνα ξανά λίγο τον συγκινήσω..
Φέρε διαστημόπλοιο, την μαύρη σου ζαντιέρα,
τον ΄Αλεξ τον διάσημο να το νε κάνω πέρα..
Οι ψήφοι μας στα δάκτυλα των δυο χεριών μετριούνται..
Τόσοι αντιπερισπασμοί, αλλά οι Ρωμιοί θυμούνται
και συζητάνε αλλοίμονο όλοι το παρελθόν μου
προβλέπεται επισφαλές το μέλλον, το παρόν μου..
΄Ακουσες μήπως ΄Αγκελα το τι καιρό θα έχει
το απόγευμα της Κυριακής, αέρα ή θα βρέχει;
Έτοιμο το ελικόπτερο θα το έχω να πετάξω
και αδιάβροχο μπουφάν, για να μπορώ να κλάψω..
Εγώ δεν είμαι αναίσθητος, σαν το άλλο το γομάρι
που κωλοτούμπες άρχισε στης ψήφου το παζάρι
μετά μεγάλης του χαράς τον Τσίπρα να συνδράμει
για της Ευρώπης το καλό, ότι μπορεί να κάνει,
και μου θυμίζει το λεχθέν (βράχνιασε η φωνή μου)
αμάρτησα συγχώρα με, ήταν για το παιδί μου..