Αλλοδαπός καθότανε..

Αλλοδαπός καθότανε στον ήλιο και λιαζότανε

Με το ακριβό του κινητό έστελνε μήνυμα στην Κω

Κλίνη να βρουν για να ξαπλώσει και την αρίδα του να απλώσει..

Και ο άστεγος μες την Αθήνα έκανε Πάσχα στην καντίνα

Με ένα ευρώ ελεημοσύνη στης καταδίκης του την κλίνη.

Ξυπνήστε και είμαι αγριεμένος και από υπομονή χαμένος

Τον ΄Ελληνα τον κομματιάζουν και την βλακεία σας χλευάζουν

Οι άνθρωποί μας..

Χρόνια και χρόνια

μας κυβερνάνε

και για το χρέος

μόνο μιλάνε

Γιατί;

Και μας τα παίρνουν

κι όλο ζητάνε

και την πατρίδα μας

πετροβολάνε

Γιατί;

Μα τους πιστεύουμε

κι ας μην αλλάζουν

είναι αυτονόητο

πως μας ψεκάζουν..

δίνουν ελπίδες

και τις πληγώνουν

και στα μνημόνια

τις παραχώνουν

Γιατί;

Πήγαν περίπατο

οι τιμωρίες

και οι δοσίλογοι

σε χορωδίες..

Γιατί;

Μα λέω ΄Ελληνας

πως είμαι ακόμα

και η ιστορία μου

πάντα σε κώμα..

Γιατί;

Απολογισμός Ν.Δ. έργου  διαπραγμάτευσης με την  τρόϊκα: «οι παλιές δόξες»

΄Ημουνα τι ήμουνα μια συνταξιο-κλέφτρα

 με τρόικα και με «θεσμούς» είχα τα σούρτα φέρτα

Τώρα που ο Αλέξης μας είναι στην εξουσία

να ευχηθώ ως μόνιμη να έχει την αμνησία

και όσα προεκλογικώς έταζε να ξεχάσει,

όπως την τιμωρία μας .. ποτέ να μην προφτάσει

να κάνει πράξη, και βαθιά στις φυλακές να μπούμε,

το φως του ήλιου λαμπερό ξανά να μην το δούμε..

Παλιές μας δόξες και εποχές που είμαστε σε τάση,

και  οι Γερμανοί μας είχανε μη βρέξει και μη στάξει.

Θωρακισμένες είχαμε και με  χρυσά κουτάλια

μασούσαμε τους αστακούς, και αυτοί  με τα ρετάλια

ντυνόντουσαν οι μαλθακοί για να προστατευτούνε

απ’ του δοτών το βόρβορο κάπως στεγνοί να βγούνε.

Και εσύ  ξυπόλητη ήσουνα μέσα στην Γερμανία, (΄Αγκελα)

και τώρα με τις μίζες μας μοστράρεις για κυρία…

Μέχρι σκασμού στανιάραμε όλοι μας μες την κρίση,

άλλων ο κώλος κάηκε και σ’ άλλους κρύα βρύση..

Τώρα σαν ξερολούκουμο μοιάζει η εξουσία,

αφού ο λαός μας έδωσε προσφάτως μόνο τρία..

Είμαστε αντιπολίτευση, μα πως να το χωνέψεις,

ότι σε αυτή τη θέση μας κάθεται ο Αλέξης;

Κουνάμε τις καρέκλες τους  να πέσουνε συντόμως,

μέχρι την παλινόρθωση είναι  πολύς ο δρόμος,

μέχρι να καταλάβουνε τίποτα δεν θα αλλάξει,

άμα την τιμωρία μας δεν την νε κάνουν πράξη,

αυτοί που τάξανε λαγούς  άσπρους με πετραχήλια,

και τώρα ψάχνουν στους γιαλούς για να βρουνε κοχύλια..

Πως να αντέξεις το καημό, χάσαμε τα γραφεία,

και στης βουλής τα έδρανα καθόμαστε τα κρύα

ψάχνοντας  στραβοπάτημα  να βρούμε για να πούμε,

καλά να πάθετε καλά, ψηφίστε για να ρθούμε,

να πληρωθούν οι δανειστές ολόκληρο  το χρέος ,

είναι Θεός η ΄Ενωση απ’ το δικό μας δέος..

Και εσείς που μας εφτύσατε, κάντε και λίγο κράτει,

γιατί μπορεί να χρειαστεί για το καινούριο άτι..

Οι ληστές με τα μνημόνια, και οι «θεσμοί»

Ακόμη έξω τριγυρνούν, ελεύθεροι και προκαλούν

την λαϊκή ετυμηγορία, για μια σκληρή τους τιμωρία.

Από ψηλά δες οι «θεσμοί», τους ευλογούνε σαν θεοί

και όλοι μαζί υπονομεύουν, το μέλλον μας, και αγορεύουν

ανάπηροι μα και τσατσάδες, και βλαστημούνε τους ραγιάδες..

Βρυκόλακες πίνουν το αίμα, έχοντας κόκκινο το βλέμμα

και εμείς μαζί τους συζητάμε, για τα λεφτά που τους χρωστάμε…

Κάποτε πρέπει να τελειώσει, έχει η ταφόπλακα στεγνώσει,

η υπόθεση με τους εταίρους, άλλους να βρούμε συνεταίρους

και όταν θα δώσουνε με δόσεις, όλες τις αποζημιώσεις,

πόσα απίδια πιάνει ο σάκος, θα δουν και μπάζωμα ο λάκκος..

Πως θα τους φύγει τότε ο πάτος..

Θάνατος στα δίποδα κτήνη που κακοποιούν τα ζώα

Πως τους κρατάει η γη τέτοιους «ανθρώπους»

που εκεί στη θέση της ψυχής κάρβουνο έχουν,

και μια πλαστή εικόνα ανθρώπινης μορφής;

Ποιος ξεπεσμός της ανθρωπότητας τους γέννησε;

Ποιος είναι ο  νόμος που θα δώσει τιμωρία στους φονιάδες;

Αυτά τα χέρια που το σίδερο σηκώνουν

για να συνθλίψουν τις ψυχούλες τους,

δεν είναι χέρια ανθρώπων μα τεράτων,

και ένα σπαθί θα πρέπει να τα κόψει..

Που να το βρω ψηλά στον ήλιο να το στρέψω

οργής σημάδι να σκορπίσει η αντανάκλαση;

Γέμισε η χώρα μας κανίβαλους,

που ξεκληρίζουνε των φίλων μας το γένος..

Και αντί ανάπηρους να τους αφήσει η ζωή

για να πληρώνουν την κακούργα ύπαρξή τους,

αυτοί ελεύθεροι γυρνούν σπέρνοντας θάνατο,

με αυτή την φρίκη της απαίσιας ύπαρξής τους…

ΕΡΤ

Εμείς θα τους πληρώσουμε της ΕΡΤ τους υπαλλήλους

για αυτήν την «υποχρέωση» στους ψηφοφόρους φίλους;

Να κόψετε απ’ τον πρόεδρο και απ’ τους υπουργούς σας

και απ’ τους συμβούλους του ΠΑΣοκ που έχετε δικούς σας..

Απ’ του κασίδη το μαλλί πουλόβερ δεν θα γίνει..

Αφού όσα τάξατε και εσείς μπήκαν στην ναφθαλίνη..

΄Αντε μην βγάλω τις φωτιές σαν δράκος απ’ το στόμα

και γίνει παρανάλωμα του Κόμματος το σώμα..

Κάτω απ’ τα πόδια το χαλί μας το χετε τραβήξει..

Με κιάλια όμως θα ψάχνετε κάποιον να σας ψηφίσει,

αν λίγο δεν συνέλθετε το χθες να θυμηθείτε,

αλλιώς θα ψάχνετε και εσείς, τρύπα για να κρυφτείτε..

Θα μείνω εδώ..

Δεν φεύγω όσο και αν το θέλετε

Δική μου είναι αυτή η πατρίδα

Θα μείνω όρθιος να το ξέρετε

Όπλο μου έχω την ελπίδα

Εσείς τα κάδρα που κρεμάσαμε

στον τοίχο μας να τον μαυρίσουν

σύντομα όμως όπως φαίνεται

χρόνους πολλούς θα μας αφήσουν..

Εδώ θαμμένα είναι τα αδέλφια μας

απ’ των δοσίλογων τα χέρια..

Όμως το ξέρω το ξημέρωμα

πάλι θα ρθούνε περιστέρια..

Πετώντας μέσα στους ορίζοντες

τους ανοιχτούς  της λευτεριάς μας

θα ζωγραφίσουν στις φτερούγες τους

τα προδομένα όνειρά μας.

Ψήφιζε πολιτικούς, πλήρωνε τζερεμέδες..

Νάτο και πάλι στα σκαριά, μνημόνιο να βγαίνει

και ο Τσίπρας με το ανθόνερο τη συμφωνία να ραίνει..

Λόξυγκας να  τους έπιανε απ’ τις πολλές κατάρες..

Διαγραφές και τα λοιπά τα κάνανε γαργάρες..

Οι λέξεις μας μαράνανε, το σθένος που χει πάει

που μας πατάνε όλοι τους εκεί που μας πονάει;

Τα ανδρείκελα στις θέσεις τους μένουν και μας χλευάζουν..

Ελπίδες κουρελόχαρτα μες τα καζάνια βράζουν..

Εκεί που πρέπει να ριχτούν όλες οι συμφωνίες

που κάνανε χωρίς εμάς, όλες οι συμμορίες..

Το έργο το έχω ξαναδεί είναι χιλιοπαιγμένο

Μα αυτό που με στεναχωρεί και δεν καταλαβαίνω

είναι που αυτοί στην πλάτη μας κάνουν ξανά τα ίδια..

Και εμείς μονίμως αδελφοί, στο λάκκο με τα φίδια..

Συμφωνημένα τα είχανε, τραβάτε με και ας κλαίω..

Και εγώ σαν τον ναρκομανή στα χρέη παραπαίω..

Και λένε οι καταχραστές της μαύρης της ψυχής μου

αν τους πληρώσω έκπτωση θα έχω της οφειλής μου..

Τι να πληρώσω άθλιοι, αυτά που δεν χρωστάω;

Νοιάστηκε κάποιος από σας αν μένει για να φάω;

Και εσείς τριακόσιοι θεατές μπρος την καταστροφή μου

φέρετρο να ετοιμάζετε καλό για την ταφή μου;

Αφήστε τις μαλαγανιές, άλλα ο λαός μας θέλει

Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι..

Και δέστε μήπως πάρετε σειρά πίσω απ’ τους άλλους

τους γνώριμους, τους απεχθείς, τους κλέφτες τους μεγάλους..

Το ρήμα σκυλεύω

Τα έψηνα και τα γύριζα

σαν τα σκατά τα μύριζα..

Μένα με λένε Σύριζα..

Αυτά που φάγαν μου ζητούν

με δόσεις που με κυνηγούν,

πως με σκυλεύουν δεν ρωτούν..

Φύγαν στα ξένα τα παιδιά

είναι κακούργα η ξενιτιά

ή θέλει σκότωμα η οχιά;

Είναι πολλοί θα συμφωνήσω

μα μήπως πρέπει να αρχίσω

με τις κλωτσιές να τους ξυπνήσω;

Είναι οι ρυτίδες μου πολλές

μες της οργής μου τις φωνές

και οι ρύσεις τους απατηλές..

Χίλιες φορές με τη Ρωσία

να κάνω μία συμφωνία

και ας φτάσω στην χρεοκοπία..

Για δουλοπάροικος δεν μένω

όσο θα ζω και θα ανασαίνω

μες την Ευρώπη, θα πεθαίνω..

΄Οποιος δεν έχει μια δραχμή

δεν έχει τι να φοβηθεί..

Που θα κρυφτούν όμως αυτοί

δεξιοί, κεντρώοι, αριστεροί

που με έχουν λοβοτομημένο

τα ψέματα τους να υπομένω;

Μοίρα και τύχη τους κακή

άμα μου φύγει η λογική..

Δεν θα χωράει η φυλακή..

Αλέξης: Πινακωτή Πινακωτή από το άλλο μου το αυτί

γιατί είναι η Μέρκελ μας κουφή…

Σχετική βαρηκοΐα μου έφερε η εξουσία

και ευθαρσώς σας το δηλώνω, το μνημόνιο το τελειώνω,

όταν θα αποπληρωθεί, η έρμη η δανειακή..

Κι όπως λένε τα παιδιά  μου:

Άλλα λέει η θεια μου… άλλα ακούν τα αυτιά μου…

Τώρα βέβαια θα μου πείτε, είναι εύκολο να ζείτε

μέχρις ότου να τελειώσει και η τελευταία δόση;

Μα για αυτό πολλά δεν ξέρω, ούτε αν τα καταφέρω

με τις τόσες τις βαφτίσεις και τις τόσες κυβιστήσεις..

Κάλλιο λέω να ρωτηθεί, ο Αντώνης σαν παιδί,

άξιο των δοσιλόγων, μη εισέτι υπολόγων..

Γιατί τώρα προηγούνται συμφωνίες που αρνούνται,

Εθνικές κυριαρχίες, και έχουν τόσες φασαρίες,

που θα πρέπει καθαρό, να είναι λίγο το μυαλό…

΄Οποιος ζει και δεν πεθάνει, αποτίμηση ας κάνει

όσα τάξαμε αν ήταν πλάνα θερινής νυχτός,

για να ακούει ο λαός, που όπως πάντα θα πιστέψει,

πως τους κόπους του θα δρέψει,

ενώ όλα τα κοράκια που έχουν τα νερά στα αυλάκια,

θα τσεπώνουν τους μισθούς και θα πιάνουν  τους λαγούς

που η ΄Ανγκελα θα φέρει με των Γερμανών το ασκέρι…