Αλλοίμονο σε μένανε

 

Αλλοίμονο σε μένανε που έχασα το ντουφέκι

και μου έμεινε στον θώρακα μόνο το φυσεκλίκι

και όταν θωρώ «αριστερούς» που δεξιούς τους κάμω

μου έρχεται μια συμφόρηση, θέλω να τους ξεκάνω..

(΄Ετσι μένω στην κάμαρη που έχω μαλλί να ξάνω..)

 

Χρόνια πολλά μου εύχονται όλα τα αποπαίδια

με ειρωνεύονται αισχρά, και με ψηλά τα χέρια

τους στέλνω μια απάντηση των πέντε των δακτύλων

με ομοβροντίες ύβρεων και με πορδές των σκύλων..

Θα μπει το νέον έτος μας; μην σηκωθεί να φύγει;

Θα μείνουν οι σωτήρες μας; ο φόβος με τυλίγει

Γιατί η καινούρια η χρονιά προδότες δεν χωράει,

γάγγραινα στα ποδάρια της, για χειρουργείο πάει..

Μήπως να βρούμε όλοι μαζί την έσχατη την λύση

πριν το δεκάξη να μας βρει τάβλα πριν ξεκινήσει;

Για των φιδιών το δάγκωμα, η μόνη σωτηρία

είναι το αποκεφάλισμα και η λεηλασία,

όσων φωλιών απόμειναν και κρύβουν τα αυγά τους..

(Ο κίνδυνος να εξαλειφθεί από την φαμελιά τους..)

Ζητώ την γνώμη σας λοιπόν, την συμπαράστασή σας

ελπίζοντας ομόφωνη να ναι η απόφασή σας

το πότε να βρω και το πως μύτη χωρίς να ανοίξει

η λευτεριά στη χώρα μας πάλι να ξεμυτίσει..

 

 

 

 

Το μέλλον ζητά ακρόαση

 

΄Ηττα και νίκη σε καλούν

ζητούν να αναμετρηθούν

Φεύγει ο χρόνος γερασμένος

με προδοσίες φορτωμένος

Χρόνια πολλά είναι της σκλαβιάς σου..

Χρόνια καλά.. της λευτεριάς σου..

Η ζυγαριά ζητάει να γύρει

και την κυψέλη σου η γύρις..

Το μέλλον έρχεται μπροστά σου

όνειρα απλώνει στην ποδιά σου,

θα αλλάξουν όλα σου φωνάζει

ουράνιο τόξο δες χαράζει..

Διώξε τα σύννεφα να φύγουν

πηγές ουράνιες ανοίγουν,

μία απόφαση αγροικάει,

η μοίρα σου που σε κοιτάει..

Το μαύρο αμέσως θα τελειώσει,

η πράξη σου σαν το σκοτώσει..

 

Το μάλε βράσε

 

Το μάλε βράσε γίνεται σε τούτη εδώ τη χώρα

κύλησε η μπάλα, χάθηκε, πήρε την κατηφόρα..

Πως είμαστε ανίδεοι πώς να κρυφτεί αλί μας

ερασιτέχνες της οκάς και λίγδα το μαλλί μας..

Τα τόσα μας ταξίματα βάρη για το λαιμό μας

τίποτα δεν απέφεραν στον ισολογισμό μας..

΄Ολες τους οι κατάρες τους τώρα μας κυνηγάνε

και όπου μας πετύχουνε θέλουνε να μας φάνε..

Πως είμαστε χοντρόπετσοι δεν έχουν καταλάβει

δεν είναι πια στο χέρι τους, θα ζήσουνε σαν σκλάβοι..

Εμείς το επιλέξαμε και είναι για το καλό τους

όταν το εμπεδώσουνε, θα χάσουν το μυαλό τους..

Αφού να συντηρήσουνε τα σπίτια δεν μπορούνε

στους πρόσφυγες κατάλυμα να δώσουν για να μπούνε,

να ζήσουνε σαν άνθρωποι, και αυτοί αλλού να πάνε,

στην ξενιτιά να φύγουνε, και ας μας βλαστημάνε..

Αυτά έχω μόνο να σας πω, βάλτε τα στο μυαλό σας

το μέλλον είναι ζοφερό.. το μέλλον των παιδιών σας..

εσείς το ζωγραφίσατε, δεν είναι ελπιδοφόρο,

εμένα όταν ψηφίζατε, των ξένων μισθοφόρο..

Ορκίζομαι

 

Ορκίζομαι υπακοή σε όλα τα αφεντικά μου

τώρα που είμαι ήσυχος και κάθομαι στα αυγά μου,

και αν είπα παλαιότερα και κάποια μακακία..

πως σχίζω τα μνημόνια.. δεν μου κρατούν κακία,

οι Ευρωπαίοι φίλοι μου, και πρότινος εχθροί μου,

δεν νοιώθω τύψεις ευτυχώς, και η συνείδησή μου,

όλα μου τα συγχώρεσε, μου λέει εμπρός προχώρει,

μπράβο Αλέξη κολλητέ, είσαι λαμπρό αγόρι..

 

Δεν κρύβω πως κάποιες φορές που γίνονται χοντράδες,

όταν οι μπάτσοι μπλέκονται και πιάνουν καστανάδες,

λέω κρυφά του εαυτού, φτου σου μη σε βασκάνω,

ελάτε όμως στην θέση μου, πέστε μου τι να κάνω..

 

Αν ξελασκάρω το σκοινί, που σας κρατώ δεμένους,

μπορεί το μέλλον να σας βρει, απελευθερωμένους,

και τότε εγώ τι θα γενώ, και πως θα σας ξεφύγω,

αν δεν  βρεθεί πλεούμενο να σηκωθώ να φύγω..

 

Δεν είμαι εγώ για αντίσταση, δες τε τα μάγουλά μου

είμαι φελλός για τον αφρό, κρίμα στην λεβεντιά μου..

Ότι μου πουν, αδιάβαστο, αμέσως θα ψηφίσω,

και ο μόνος φόβος είναι αυτός, μην τους δυσαρεστήσω..

 

Αξίως κέρδισα εγώ το νόμπελ κοροϊδίας,

ενός ολόκληρου λαού, με κρίσεις υστερίας,

σαν είδαν πως τους έταξα λαγούς με πετραχείλια

και απ’ το πολύ τα δάγκωμα, τους μάτωσα τα χείλια..

 

Αν βρείτε εναλλακτική, πες τε μου να το ξέρω,

γιατί και εγώ ανησυχώ, αν θα τα καταφέρω,

να ανέχομαι τα μούτρα μου, και μέσα στον καθρέφτη

να αυτοχαρακτηρίζομαι… «βρε πουλημένε ψεύτη»..

 

 

 

Πολλά ψέματα είπαμε

 

Πολλά ψέματα είπαμε, ωε, ωε,

ας πούμε και μια αλήθεια βατζιγτζέλο βατζιγτζό

χειρότεροι απ’ τους δεξιούς, ωε, ωε

και για κλωτσιές στα οπίσθια, βατζιγτζέλο βατζιγτζό

(Αλί στα  κουτορνίθια που πηγαίνουν στο χαμό)

 

Αν αύριο δεν μας ρίξετε, ωε, ωε

κακό της κεφαλής σας, βατζιγτζέλο, βατζιγτζό

τα κεραμίδια σας θα σηκωθούν, ωε, ωε

στα ξένα funds να πάνε για να βρουν «αφεντικό»

με μένα για κοράκι και μεσίτη τον «χοντρό»..

 

Ο καστανάς τι έπαθε, ωε, ωε

το είδατε συντρόφια, βατζιγτζέλο, βατζιγτζό,

γιατί αν δεν σας ελέγξουμε,  ωε, ωε,

θε να μας κάνουν τόπια..(Τον κακό μας τον καιρό..)

 

 

Τουρκόσποροι πλιατσικολόγοι σε αποστολές εξόντωσης

Ο έχων 38 ακίνητα, δίδει τα 37

 

Σεσημασμένη συμμορία, κατά συνείδηση μαφία

 

έχουν μαδήσει όλο το βιός μας, γνωστοί ως άσπονδος «εχθρός» μας

Μετατροπές, μετακομίσεις, και οι καλύτερες οι λύσεις

στον άλλο κόσμο για να φτάσεις, την κατοικία σου σαν χάσεις.

΄Εχουν τα πάντα απεμπολήσει , μα εσύ δεν έχεις απηυδήσει

ούτε που άνοιξες τη βρύση, μες τα χαντάκια να τους πνίξει..

Νεκρό το μέσα σου θηρίο, κρίμα στο άδειο σου κρανίο..

 

 

Τέρμα ο ύπνος στο κοτέτσι

Τέρμα ο ύπνος στο κοτέτσι

και το πονάω και μ’ αρέσει

για φούντο πάλι πήρες πλεύση

Στα πήραν όλα οι εφιάλτες

και τα φορτώσανε στις πλάτες

μην έχεις πλέον αυταπάτες…

Στο σκουριασμένο το μυαλό σου

κατάμαυρο το ριζικό σου

βίζιτες κάνει στον εχθρό σου..

Δύσκολο να το καταλάβω

πως στιμεντώσανε τον σκλάβο

με Σύριζα για εργολάβο..

Τέτοια απάθεια που έχεις

μετωπική δεν την αντέχεις

με τους σπιούνους που συντρέχεις..

Στη πλάτη πάνω καταδίκες

για τις κλεψιές που γίναν προίκες

με μνημονιακές συνθήκες..

Σε τάφρους μέσα στα δεσμά σου

ούτε θυμάσαι το όνομά σου

και ποιο είναι αλήθεια το έγκλημά σου..

Εδώ το έργο τελειώνει

στων σαρδανάπαλων την σκόνη..

Η ανοχή αποβλακώνει..

 

Οι μακελάρηδες

 

Του έθνους μακελάρηδες, όλοι ξεφωνημένοι,

γέννημα θρέμμα της οργής, κλίκα αρρωστημένη,

σαν ψείρες στα κεφάλια μας, με τίποτα δεν φεύγουν,

δήθεν ζητούν την κρίση μας και όλο την υποκλέβουν

 

Στο λόγο τους οι έννοιες έχασαν την αξία

ψέμα βρωμιά και απόστημα μια σκέτη αηδία

Μαύρα αποτυπώματα στο άσπρο της πατρίδος

έργα και πράξεις άθλιες, σαν σώμα μοιχαλίδος

 

Κυλούν τα χρόνια της σκλαβιάς, νερό πάνω στο σώμα

μόνιμος είναι ο θάνατος και ο ραγιάς σε κώμα

Μονάχα ο χτύπος της καρδιάς μία «ζωή» προδίδει

σε τούτο το ατέλειωτο και μακρινό «ταξίδι»

 

Ο ήλιος μες τα σύννεφα, και όλο ξεμακραίνει

Είναι βαθύς ο στεναγμός στα στήθη που ξεμένει

που αντί να γίνει ιαχή σκλάβους να ξεσηκώσει

ψάχνει να βρει χρωστούμενα για να τους ξεπληρώσει..

 

Το έπαθλο

Για να χτιστούν οι «συμφωνίες»

πρέπει να γίνουν και θυσίες

και στο βωμό των συμφερόντων

πέφτουν τα πτώματα παθόντων

 

Ο θάνατος σου δεν στοιχίζει..

Η ρόδα πάντα θα γυρίζει..

από άλλων δέσμιων τα χέρια

που είναι γραμμένοι στα δεφτέρια

 

Το έπαθλο των πουλημένων

είναι  η σιωπή των ηττημένων

Χρυσός στα χέρια τους τα μαύρα

που να γενεί φωτιά και λαύρα.

 

 

Οι Ελληνοπίθηκοι

 

Πρώτη φορά βλέπω πιθήκους με πεντακόσια τα κιλά

μνημόνια να υπογράφουν  και να αερίζουν τα αχαμνά

ρίχνοντας  κάτω να πατήσεις τις φλούδες από τις μπανάνες

μονάχα αυτοί να επιζήσουν, κι ας κλαίνε μόνο ξένες μάνες..

 

Νοιώθω οργή και αηδία κυρίως για τον εαυτό μου

που ανα πνέω σε αυτόν τον τόπο, με σφραγισμένο το μυαλό μου

και αντί το δέντρο τους να κόψω να πέσουν όλοι καταγής

συνδράμω στον αφανισμό μου, και λέγομαι νομοταγής.