Καταδρομείς της συμφοράς

 

Πούθε τους βρήκαμε ρωτώ αυτούς τους «στρατιώτες»

μάχη ποτέ δεν έδωσαν και κρύφτηκαν σαν κότες..

Στην πονηρή την αλεπού δίνουνε τα αυγά μας

το κρέας μας, τον ήλιο μας, μέχρι τα σωθικά μας

 

Μεσαίωνας στην χώρα μας, ο χάρος να τους πάρει

Και  εσύ ραγιά αμέριμνος , και από μυαλό χαμπάρι

Οι δείκτες οι καρκινικοί στα ύψη στο κορμί σου

χωρίς φτερά και πούπουλα και δίχως την τιμή σου

 

που την κατακρεούργησαν του αίσχους οι μασόνοι

που παίζουνε με το λαό κλέφτες και αστυνόμοι

 

Ντύσου στολή παραλαγής και  βγες για να τους διώξεις

Είναι η δική σου η ζωή και αν θέλεις να τη σώσεις

την τύχη σου στα χέρια σου πρέπει να τη νε πάρεις

προτού σου στρίψει εντελώς, κοινώς προτού σαλτάρεις

 

 

 

 

Το σαφρακιασμένο στην ψυχή

 

Σαν βλέπω αυτό το μάγουλο μέσα στην φρεσκαδούρα

έξω το μέσα μου έρχεται και παίρνω την μαγκούρα..

Σαφρακιασμένος στην ψυχή, ίδιος ο εωσφόρος,

που απ’ τις πολλές τις πτήσεις του.. έγινε αεροπόρος..

Τέτοια δημιουργήματα μέσα στην κολυμπήθρα

τα πνίγουνε, πριν να ζητούν της εξουσίας τα σκήπτρα,

Τώρα αυτός πως ξέφυγε; ΄Ηταν προστατευμένος

στις πλάτες μας να αναπαυθεί, και μοσχαναθρεμμένος..

 

 

Δεν τον πιάνει το μάτι σου ..

 

Εγώ είμαι αυτός που όλα τα «δεν»

τα ξέχασα ο βλάκας,

είμαι μια λύρα κάλπικη

πολιτευτής της πλάκας..

Όταν με βλέπω φτύνομαι

και λέω μακριά από μένα..

Τέτοιος ξεφτίλας που έγινα

τα λόγια έχω χαμένα..

Οποία μεταμόρφωση

δεν με αναγνωρίζω..

Ούτε φωτογραφία μου

δεν θέλω να αντικρύζω..

Με πιάνει γέλιο νευρικό

και ένα τικ στο μάτι

όταν με ξεφωνίζουνε

γιατί δεν κάνω κάτι..

Όταν με δείτε που θα βγω

λίγο να περπατήσω

ευχή κατάρα δώστε μου

σαν γάτα να ψοφήσω,

και άλλο νομοσχέδιο ξανά

να μην ψηφίσω..

(Χωρίς καρέκλα τώρα πια

δεν ημπορώ να ζήσω..)

Τις εποχές που έκανα

τότε τον λαοπλάνο

όλα ήταν στο σχέδιο,

στων Γερμανών το πλάνο,

την ψήφο σας με διαολιά

αισχρά να υποκλέψω

και όλες τις προσδοκίες σας

απλώς.. να διαψεύσω..

 

Ο Εθισμός της επαιτείας

 

Χρόνια πολλά στην επαιτεία

απλή συνήθεια ή λατρεία

των «ευρωλάγνων» η πορνεία;

 

Σκαλί δεν έχει παρακάτω

της ζήσης σου το άδειο πιάτο

κάποτε ήτανε γεμάτο..

 

Κρυμμένο μένει το μαχαίρι

μες το τρεμάμενο σου χέρι

της νίκης κρύβει το χαμπέρι..

 

Μενεξεδένιες πολιτείες

που τις λυμαίνονται οι μαφίες

γράφοντας μαύρες ιστορίες..

 

Σήκω στον πίνακα και γράψε

αέρα και δυο δάκρυα στάξε,

τους σκοτωμένους, σήκω, θάψε..

 

Τούτος εδώ ο εθισμός σου

δες το πως γίνεται ο χαμός σου..

Αυτόν, καρπώνεται ο εχθρός σου..

 

Ανακαλύφθηκε άγρια φυλή

 

Με ρόπαλα και με κουστούμια

μία πρωτόγονη φυλή

τρέφεται μόνο από σένα

και όση σου απόμεινε ζωή

 

Ανθρωποφάγοι με πτυχίο

του τρίτου φύλλου οπαδοί

Να έρθει η κλούβα να τους πάρει

και να τους στείλει στο Γουδί

 

Αμείλικτη η τιμωρία

Ο πέλεκυς στην κεφαλή

Τα κόκαλα τους στο καζάνι

για να τραφούν οι Γερμανοί

 

΄Επιασες όντως το λαχείο

η μπόχα θα σε καταπιεί

Αν δεν σκοτώσεις το θηρίο

η διαθήκη σου γνωστή

 

Εδώ θα γίνει Ισπανία

Θα το αντέξεις και αυτό;

Αυτοί ακόμα αναλύουν

η κότα αν έκανε το αυγό

 

Τις βίλες τους  δεν τις χρωστάνε

εσύ στο δρόμο θα ξαπλώσεις

Διώξε τους άχρηστους να φύγουν

γιατί αλλιώς θα μετανιώσεις

 

΄Αγρια φυλή και με ορέξεις

Ιδιαζόντως απεχθείς

Πως άλλη λύση δεν υπάρχει

πρέπει καλά να το σκεφτείς

 

Μια τρύπα ανάμεσα στα μάτια

στο κέντρο αυτό του κεφαλιού

Όλα στα έκαναν κομμάτια..

Λαμόγια είναι του εχθρού.…

 

Στην κουζίνα γρήγορα..

 

΄Ολα τα χει ο μπαξές

άτεχνες νοικοκυρές

στην πολιτική ριγμένες

αν και «παραμορφωμένες..»

 

Το αδύνατο σημείο

του εγκεφάλου το πεδίο

το μαλλί φτιαγμένο μόνο

και μυαλό.. καρκινογόνο..

 

Στην κουζίνα σου κυρά μου

πριν να σηκωθούν τα αυγά μου

στο κεφάλι σου να φτάσουν

και στο χάλι σου να βράσουν…

 

Το ξυστό

 

Μία δεκάρα τσακιστή

παίρνεις και το νε ξύνεις

και όταν φτάσεις στην καρδιά

πρέπει να επιμείνεις..

Σημαία θα δεις Γερμανική

μεσίστια να κουνιέται,

και της πατρίδος την τιμή

ευθύς να λησμονιέται

Της ΄Αγκελα την κεφαλή

μόλις θα αντικρύσεις

τότε θα είσαι σίγουρος

ότι δεν θα κερδίσεις.

Το σοκ αυτό της ταραχής

όταν θα δεις το βιός σου

όλο να το καρπώνεται

ο νέος αρχηγός σου,

θα σε προτρέψει άμεσα

το ξύσιμο να αφήσεις,

να πάρεις τα απαιτούμενα

και να τον κυνηγήσεις..

 

Το μίασμα

 

«Αν δεν μπορείς το σπίτι σου να το αποπληρώσεις

να πάρεις την απόφαση τώρα να το σκοτώσεις»

Το είπε και το λάλησε,  « αριστερός» προφήτης,

και τράβηξε το μίσος μας, σαν δυνατός μαγνήτης

Και ανοίξανε τα δάκτυλα πέντε στον αριθμό τους

στέλνοντας ένα μήνυμα στον απεχθή εχθρό τους..

Και του είπαν ότι ως δοτός, πρωθυπουργός θα μείνει,

κι ωσάν κακούργος θα καεί, στης μνήμης το καμίνι..

Τρύπα θα ψάχνει να κρυφτεί, μα έλεος κανένα

και του προδότη τον χρησμό θα πάρει με καδένα..

΄Οσα δεν κάνει ο δεξιός ο «αριστερός» τα  κάνει

για τούτα τα λεγόμενα, το κρέμασμα δεν φτάνει..

 

 

 

Πευκοβελόνες σούπα

 

Πάλι δεν την πιστώσανε την κάρτα αλληλεγγύης

(Το ποσοστό τους στη ζωή είναι ένα της χιλίοις..)

Τι να πρωτοπληρώσουνε συμβούλους τρεις χιλιάδες

τους πρήξανε τα ούμπαλα..τα κάναν τρεις οκάδες

(τρόπος του λέγειν ούμπαλα μακάρι να τα είχαν

θα τα’βαζαν στην τρόικα και ούτε που θα εξείχαν..)

 

΄Αμα πεθάνει ο φτωχός την «μοίρα» του γλυτώνει…

Άμα ξυπνήσει ο ραγιάς προδότες μαχαιρώνει..

 

΄Ετσι δεν μπαίνει δίλλημα, κουκιά είναι μετρημένα

Χορτάτοι οι δοσίλογοι, τα ρούχα τους στην πένα..

 

(Πως να χορτάσουν οι χοντροί, ο προυπολογισμός τους,

ετήσιο εισόδημα, το κάθε κολατσιό τους..)

 

Γεμίσαμε πατσοκοιλιές, τίγκα μεσ’ τις οθόνες

Αυτοί για γεύμα θέλουνε τεράστιες κοτρόνες

Είναι η εικόνα θαυμαστή, άλλοι να ζητιανεύουν

κι άλλοι τους αρκουδιάρηδες της τρόικα να θωπεύουν..

 

Ενός λεπτού διάλλειμα μέχρι να καταλάβω

γιατί αν εγώ το μέλλον μου τώρα δεν αναλάβω

και δεν χυθώ σαν χείμαρρος να πνίξω δολοφόνους

άθεους, ερμαφρόδιτους σιχαμερούς μασόνους

στον τάφο μου θα σέρνουνε χορό και θα με φτύνουν

και ίδιο με τα μούτρα τους εμένα θα συγκρίνουν..

 

ΞΥΠΝΑ ΥΠΟΔΟΥΛΕ ΡΑΓΙΑ χρόνος δεν μένει άλλος

«η αριστερά» τους έγινε της τρόϊκας παπαγάλος

Και αυτό που ζεις κακόμοιρε, του τέλους τραγωδία

που αυτοί μετονομάσανε, μνημονιολατρεία..

 

Λίγη ντροπή

 

Λίγη ντροπή δεν έμεινε εις τους προσκυνημένους

ανθέλληνες που κυβερνούν, ΄Ελληνες ναρκωμένους..

(Που δεν γροικούν τον θόρυβο απ’ την καταστροφή τους

και δίνουν στους δυνάστες τους τζάμπα την δούλεψή τους.. )

 

Απόγονοι είμαστε ωρέ ή νόθα απομεινάρια

προγόνων που δοξάστηκαν και ήτανε παλικάρια;

 

Κατάπιαμε την γλώσσα μας και έχουμε συναινέσει

με των δοτών τα σύμφωνα που τα έχουν κανακέψει

οι μασκαράδες που τη μια ντύνονται πατριώτες

και ύστερα κακαρίζουνε, των Ευρωπαίων κότες;