Τουρκόσποροι πλιατσικολόγοι σε αποστολές εξόντωσης

Ο έχων 38 ακίνητα, δίδει τα 37

Σεσημασμένη συμμορία, κατά συνείδηση μαφία

έχουν μαδήσει όλο το βιός μας, γνωστοί ως άσπονδος «εχθρός» μας

Μετατροπές, μετακομίσεις, και οι καλύτερες οι λύσεις

στον άλλο κόσμο για να φτάσεις, την κατοικία σου σαν χάσεις.

΄Εχουν τα πάντα απεμπολήσει , μα εσύ δεν έχεις απηυδήσει

ούτε που άνοιξες τη βρύση, μες τα χαντάκια να τους πνίξει..

Νεκρό το μέσα σου θηρίο, κρίμα στο άδειο σου κρανίο..

Τέρμα ο ύπνος στο κοτέτσι

Τέρμα ο ύπνος στο κοτέτσι

και το πονάω και μ’ αρέσει

για φούντο πάλι πήρες πλεύση

Στα πήραν όλα οι εφιάλτες

και τα φορτώσανε στις πλάτες

μην έχεις πλέον αυταπάτες…

Στο σκουριασμένο το μυαλό σου

κατάμαυρο το ριζικό σου

βίζιτες κάνει στον εχθρό σου..

Δύσκολο να το καταλάβω

πως στιμεντώσανε τον σκλάβο

με Σύριζα για εργολάβο..

Τέτοια απάθεια που έχεις

μετωπική δεν την αντέχεις

με τους σπιούνους που συντρέχεις..

Στη πλάτη πάνω καταδίκες

για τις κλεψιές που γίναν προίκες

με μνημονιακές συνθήκες..

Σε τάφρους μέσα στα δεσμά σου

ούτε θυμάσαι το όνομά σου

και ποιο είναι αλήθεια το έγκλημά σου..

Εδώ το έργο τελειώνει

στων σαρδανάπαλων την σκόνη..

Η ανοχή αποβλακώνει..

Οι μακελάρηδες

Του έθνους μακελάρηδες, όλοι ξεφωνημένοι,

γέννημα θρέμμα της οργής, κλίκα αρρωστημένη,

σαν ψείρες στα κεφάλια μας, με τίποτα δεν φεύγουν,

δήθεν ζητούν την κρίση μας και όλο την υποκλέβουν

Στο λόγο τους οι έννοιες έχασαν την αξία

ψέμα βρωμιά και απόστημα μια σκέτη αηδία

Μαύρα αποτυπώματα στο άσπρο της πατρίδος

έργα και πράξεις άθλιες, σαν σώμα μοιχαλίδος

Κυλούν τα χρόνια της σκλαβιάς, νερό πάνω στο σώμα

μόνιμος είναι ο θάνατος και ο ραγιάς σε κώμα

Μονάχα ο χτύπος της καρδιάς μία «ζωή» προδίδει

σε τούτο το ατέλειωτο και μακρινό «ταξίδι»

Ο ήλιος μες τα σύννεφα, και όλο ξεμακραίνει

Είναι βαθύς ο στεναγμός στα στήθη που ξεμένει

που αντί να γίνει ιαχή σκλάβους να ξεσηκώσει

ψάχνει να βρει χρωστούμενα για να τους ξεπληρώσει..

Το έπαθλο

Για να χτιστούν οι «συμφωνίες»

πρέπει να γίνουν και θυσίες

και στο βωμό των συμφερόντων

πέφτουν τα πτώματα παθόντων

Ο θάνατος σου δεν στοιχίζει..

Η ρόδα πάντα θα γυρίζει..

από άλλων δέσμιων τα χέρια

που είναι γραμμένοι στα δεφτέρια

Το έπαθλο των πουλημένων

είναι  η σιωπή των ηττημένων

Χρυσός στα χέρια τους τα μαύρα

που να γενεί φωτιά και λαύρα.

Οι Ελληνοπίθηκοι

Πρώτη φορά βλέπω πιθήκους με πεντακόσια τα κιλά

μνημόνια να υπογράφουν  και να αερίζουν τα αχαμνά

ρίχνοντας  κάτω να πατήσεις τις φλούδες από τις μπανάνες

μονάχα αυτοί να επιζήσουν, κι ας κλαίνε μόνο ξένες μάνες..

Νοιώθω οργή και αηδία κυρίως για τον εαυτό μου

που ανα πνέω σε αυτόν τον τόπο, με σφραγισμένο το μυαλό μου

και αντί το δέντρο τους να κόψω να πέσουν όλοι καταγής

συνδράμω στον αφανισμό μου, και λέγομαι νομοταγής.

Καταδρομείς της συμφοράς

Πούθε τους βρήκαμε ρωτώ αυτούς τους «στρατιώτες»

μάχη ποτέ δεν έδωσαν και κρύφτηκαν σαν κότες..

Στην πονηρή την αλεπού δίνουνε τα αυγά μας

το κρέας μας, τον ήλιο μας, μέχρι τα σωθικά μας

Μεσαίωνας στην χώρα μας, ο χάρος να τους πάρει

Και  εσύ ραγιά αμέριμνος , και από μυαλό χαμπάρι

Οι δείκτες οι καρκινικοί στα ύψη στο κορμί σου

χωρίς φτερά και πούπουλα και δίχως την τιμή σου

που την κατακρεούργησαν του αίσχους οι μασόνοι

που παίζουνε με το λαό κλέφτες και αστυνόμοι

Ντύσου στολή παραλαγής και  βγες για να τους διώξεις

Είναι η δική σου η ζωή και αν θέλεις να τη σώσεις

την τύχη σου στα χέρια σου πρέπει να τη νε πάρεις

προτού σου στρίψει εντελώς, κοινώς προτού σαλτάρεις

Το σαφρακιασμένο στην ψυχή

Σαν βλέπω αυτό το μάγουλο μέσα στην φρεσκαδούρα

έξω το μέσα μου έρχεται και παίρνω την μαγκούρα..

Σαφρακιασμένος στην ψυχή, ίδιος ο εωσφόρος,

που απ’ τις πολλές τις πτήσεις του.. έγινε αεροπόρος..

Τέτοια δημιουργήματα μέσα στην κολυμπήθρα

τα πνίγουνε, πριν να ζητούν της εξουσίας τα σκήπτρα,

Τώρα αυτός πως ξέφυγε; ΄Ηταν προστατευμένος

στις πλάτες μας να αναπαυθεί, και μοσχαναθρεμμένος..

Δεν τον πιάνει το μάτι σου ..

Εγώ είμαι αυτός που όλα τα «δεν»

τα ξέχασα ο βλάκας,

είμαι μια λύρα κάλπικη

πολιτευτής της πλάκας..

Όταν με βλέπω φτύνομαι

και λέω μακριά από μένα..

Τέτοιος ξεφτίλας που έγινα

τα λόγια έχω χαμένα..

Οποία μεταμόρφωση

δεν με αναγνωρίζω..

Ούτε φωτογραφία μου

δεν θέλω να αντικρύζω..

Με πιάνει γέλιο νευρικό

και ένα τικ στο μάτι

όταν με ξεφωνίζουνε

γιατί δεν κάνω κάτι..

Όταν με δείτε που θα βγω

λίγο να περπατήσω

ευχή κατάρα δώστε μου

σαν γάτα να ψοφήσω,

και άλλο νομοσχέδιο ξανά

να μην ψηφίσω..

(Χωρίς καρέκλα τώρα πια

δεν ημπορώ να ζήσω..)

Τις εποχές που έκανα

τότε τον λαοπλάνο

όλα ήταν στο σχέδιο,

στων Γερμανών το πλάνο,

την ψήφο σας με διαολιά

αισχρά να υποκλέψω

και όλες τις προσδοκίες σας

απλώς.. να διαψεύσω..

Ο Εθισμός της επαιτείας

Χρόνια πολλά στην επαιτεία

απλή συνήθεια ή λατρεία

των «ευρωλάγνων» η πορνεία;

Σκαλί δεν έχει παρακάτω

της ζήσης σου το άδειο πιάτο

κάποτε ήτανε γεμάτο..

Κρυμμένο μένει το μαχαίρι

μες το τρεμάμενο σου χέρι

της νίκης κρύβει το χαμπέρι..

Μενεξεδένιες πολιτείες

που τις λυμαίνονται οι μαφίες

γράφοντας μαύρες ιστορίες..

Σήκω στον πίνακα και γράψε

αέρα και δυο δάκρυα στάξε,

τους σκοτωμένους, σήκω, θάψε..

Τούτος εδώ ο εθισμός σου

δες το πως γίνεται ο χαμός σου..

Αυτόν, καρπώνεται ο εχθρός σου..

Ανακαλύφθηκε άγρια φυλή

Με ρόπαλα και με κουστούμια

μία πρωτόγονη φυλή

τρέφεται μόνο από σένα

και όση σου απόμεινε ζωή

Ανθρωποφάγοι με πτυχίο

του τρίτου φύλλου οπαδοί

Να έρθει η κλούβα να τους πάρει

και να τους στείλει στο Γουδί

Αμείλικτη η τιμωρία

Ο πέλεκυς στην κεφαλή

Τα κόκαλα τους στο καζάνι

για να τραφούν οι Γερμανοί

΄Επιασες όντως το λαχείο

η μπόχα θα σε καταπιεί

Αν δεν σκοτώσεις το θηρίο

η διαθήκη σου γνωστή

Εδώ θα γίνει Ισπανία

Θα το αντέξεις και αυτό;

Αυτοί ακόμα αναλύουν

η κότα αν έκανε το αυγό

Τις βίλες τους  δεν τις χρωστάνε

εσύ στο δρόμο θα ξαπλώσεις

Διώξε τους άχρηστους να φύγουν

γιατί αλλιώς θα μετανιώσεις

΄Αγρια φυλή και με ορέξεις

Ιδιαζόντως απεχθείς

Πως άλλη λύση δεν υπάρχει

πρέπει καλά να το σκεφτείς

Μια τρύπα ανάμεσα στα μάτια

στο κέντρο αυτό του κεφαλιού

Όλα στα έκαναν κομμάτια..

Λαμόγια είναι του εχθρού.…