Εν αναμονή του τέλους

 

Ποια είναι η κατεύθυνση του βέλους των τυράννων

μπορείς καλά να φανταστείς, εν μέσω των βασάνων,

που έχεις της επιβίωσης (λόγω των μνημονίων)

που σου έφερε και εκτέλεσε η μάζα των θηρίων…

Παρ’ όλα αυτά σε ύπνωση ακόμα παραμένεις,

και τα κομμάτια σου σαρκός σε κόμπους όλα δένεις..

Την τελετή που σου έταξαν θανάτου, θα την λάβεις,

αφού πρωτίστως οι δοτοί, ζητούν να «μεταλάβεις»..

Τις αμαρτίες που έκανες όλες να αποσύρεις..

(Τα χρόνια που τους ψήφιζες) και ήσυχος να γύρεις..

Δεν τους ακούς που συζητούν τους τρόπους του θανάτου,

για χρόνια τους σχεδίαζαν, σχεδόν πάππου προς πάππου,

και γίναν οι εκτελεστές, ψυχόπονοι σωτήρες,

με ολόλευκη συνείδηση και καθαρές τις χείρες..

Σχέδιο επιτελικό, εξόντωσης Ελλήνων

από ανάπηρα μυαλά σιχαμερών κηφήνων,

που θα έπρεπε να βρίσκονται αν όχι πεθαμένοι,

μες σε μπουντρούμια σκοτεινά και αλυσοδεμένοι,

πριν εξοντώσουν  όλους μας, καθέναν στη σειρά του,

και ύστερα αυτό το σύστημα με την αναφορά του,

θε να εκδόσει επιμελώς  ως «τοποθετημένο»

την τελική βεβαίωση στον «δολοφονημένο»,

πως πέθανε μονάχος του και δίχως χρήση βίας

και όχι με υπευθυνότητα «ιδιοφυούς μαφίας»..

Είδα στον ύπνο μου

 

Είδα στον ύπνο μου χρυσό πως έκρυβα στο στρώμα

και κάθε αρχιδοσίλογο πως έθαβα στο χώμα..

Χρήματα πως περίσσευαν σαν άνθρωπος να ζήσω,

και οι Γερμανοί μου ζήταγαν να τους χειραγωγήσω..

Σκαμπίλια ότι έριχνα  στα μάγουλα του Αλέξη..

Έσκιζα τα μνημόνια, και η μέρα είχε φέξει..

Πως έδιωξα με τις κλωτσιές παχύδερμα τομάρια,

που έπαθαν κατάκλιση σε αφράτα μαξιλάρια,

στους θώκους τους υπουργικούς, μέσα στην άνεσή τους

και απ’ τις κατάρες μου έχασαν,  όλη την «δύναμή» τους..

Τους άστεγους τους ΄Ελληνες συνέδραμα δεόντως

και έδωσα στους αλλοεθνείς, δρόμο δευτερευόντως..

Τα «τσίρκουλα» από τη βουλή φώναξα να βοηθήσουν

όσους από τους πρόσφυγες θέλουν να κατουρήσουν,

μαζί με τις γυναίκες τους να πάνε να ξαπλώσουν,

και ότι πρόσθετο, αρκεί, λίγο να χαλαρώσουν..

(για το καλό του είδους τους, ίσως να ζευγαρώσουν)..

Ξύπνησα και ταράχτηκα, φτου σου πραγματικότης

Ζει και συνουσιάζεται ο κάθε «εις» προδότης

και ακόμη η «εκδίκησις»  δεν ήρθε να του πάρει

την «κεφαλήν» απ’ το λαιμό, και το χοντρό τομάρι;

 

 

 

Οι υποτελείς και οι ανυπότακτοι

 

Στις προσταγές τους θα ενδώσω

μονάχα αν χάσω το μυαλό μου

΄Εχω γερές τις αντιστάσεις

και ισχυρό το ηθικό μου

Αν δούλο τώρα με νομίζουν

και στην ανέχεια με βυθίζουν

ένα μονάχα καταφέρνουν

τα πόδια τους να ροκανίζουν

Με μαστιγώνουν όσο λείπω

μα κατά βάθος με φοβούνται

Το τι μπορώ να καταφέρω

θα μείνουν για να το θυμούνται;

Τον θάνατο δεν τον φοβάμαι

σε μια ζωή ατιμασμένη

θα μείνουν και θα θριαμβεύσουν

μονάχα οι πεφωτισμένοι

που θα γυρίσουν για να μείνουν

και στον αγώνα μας ταγμένοι..

 

Μουζά λισες

 

Λύστε το δημογραφικό με τις επιμειξίες

και σταματήστε να είσαστε ΄Ελληνες ταραξίες..

Κάντε μια διασταύρωση και ότι σας προκύψει,

η «αριστερή» κυβέρνηση μπορεί να σας στηρίξει..

Αφήστε τους εγωισμούς και τις υπεροψίες,

τα περί εθνικότητος και άλλες αηδίες..

Υποχρεώσεις έχουμε που πρέπει να τηρούμε..

Χαρτιά όμως δεν ανοίγουμε, πέστε μας να τα δούμε..

΄Οσο καινούριες φτιάχνουμε θέσεις «φιλοξενίας»

θα παίρνετε τα χάπια σας ως είδος θεραπείας..

Σιτίζουν καθημερινά οι ένοπλες δυνάμεις..

Δίνουν κουβέρτες και σκηνές δια χειρός «Βαράγκης»..

Να κάνετε όμως προσευχή, σεισμός να μην προκύψει

γιατί θα πέσει πανικός και θα έρθει μαύρη θλίψη,

στα δέντρα θα ανέβετε και τσίτες θα γενείτε,

κι ούτε κουβέρτα θα βρεθεί ζεστή να σκεπαστείτε..

Είναι μεγάλες οι στιγμές που ζούμε να σκεφτείτε..

Από τα κλειστά τα σύνορα μόνο εσείς θα βγείτε,

αλλιώς ρουφήξτε ένα αυγό και ενσωματωθείτε..

Πλήρως είναι ελεγχόμενη η «κρίση» όπως θα δείτε..

Κατανοήστε το λοιπόν αλλιώς ξεκουμπιστείτε..

Εδώ είναι το φυτώριο που άλλη φυλή θα βγάλει,

καθημερνώς εξήγηση δίνουν οι παπαγάλοι,

που βγαίνουν στα κανάλια σας και σας χτυπούν την πλάτη

και εκ παραλλήλου εις ημάς,  μας κλείνουνε το μάτι..

Μουζά λισες τον έρωτα, ΄Ελληνα αντιρρησία

και μοιάζεις (μου επιτρέπετε;) με υστερική κυρία..

Συνέχεια παράπονα σαν χήρα στο κρεβάτι..

Να μην κρατάτε πρόβατα στους «αρχηγούς» γινάτι..

΄Αξιοι

 

΄Ολοι οι άξιοι εδώ είναι συγκεντρωμένοι..

Η αηδία φούσκωσε μοιάζει σαν γκαστρωμένη

και θέλει τώρα τοκετό, λεπτό δεν περιμένει,

έστω και μια καισαρική..να λυτρωθεί η καυμένη..

Λυσσομανούν οι μαστροποί, χρήματα δεν μετράνε..

Έχουνε πέσει οι δουλειές, κατά διαόλου πάνε,

΄Ολη την μέρα φούσκωμα και πρήξιμο οι ειδήσεις

και ο γάιδαρος για σκάσιμο, μόλις θα τον κλωτσήσεις..

(Κλάψε για κανα πρόσφυγα, μπορείς να τον κρατήσεις;)

΄Ολα τα είχε η Μαριωρή ο φερετζές της λείπει..

Η υπομονή μου τέλειωσε πάει, με εγκαταλείπει..

Τώρα θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου, θα φυσήξει,

και η καινούρια η φουρνιά θα μπει και θα μας πνίξει..

Ο σπόρος υποτακτικών, στο χώμα μας φυτρώνει

Είναι το χώμα καρπερό, ηλιόλουστο το αλώνι

Φιλέτο που θα μοιραστεί, ποιος να πρωτο προλάβει..

Έχουν πλακώσει, σφάζονται, όλοι οι εργολάβοι..

Όμως εμείς το τάξαμε, στην Δωροθέα όλο..

Σίγουροι όλοι να είσαστε, ποτέ εν αμφιβόλω…

 

Ροές «ειδήσεων» εις αντιπερισπασμόν

 

Ασφαλιστικό και συναφή επακόλουθα  – «Προσφυγικό»

 

Στον καναπέ ξυπόλητος τους πρόσφυγες κοιτάζεις

Τις αδιάκοπες ροές θαυμάζεις και αλαλάζεις

γιατί καθήκον «εθνικό» είναι να τους συνδράμεις,

για τους δικούς μας επειδή τίποτα δεν θα κάμεις.

Διψάει η δική μας η αυλή ποτίζουμε την ξένη..

Αλλοίμονο και να ‘ξερες το τι σε περιμένει..

 

Κράχτης η είδηση αυτή και εσύ θα ακολουθήσεις,

και τα άλλα σου προβλήματα δεν θα τα συζητήσεις..

Την νύχτα που θα ψηφιστούν εσύ θα ηρεμήσεις..

Απόφαση χρειάζεται πως δεν μπορείς να ζήσεις..

 

Πίσω απ’ το παραπέτασμα, καπνού, το πρόβλημά σου..

Δεν έχεις γάλα και φαί στα νηστικά παιδιά σου,

να δώσεις και απελπίζεσαι, όμως παίρνεις κουράγιο,

που δεν θα φύγουν και αυτά πνιγμένα σε ναυάγιο,

αλλά θα φύγουν ήσυχα στα επόμενα τα χρόνια,

και ύστερα τα εγγόνια σου και των παιδιών τα εγγόνια..

 

Είναι ο προγραμματισμός κατάληψης μιας χώρας

μέσω ορδών «εισαγωγής», υπό μορφήν μιας μπόρας

που πέφτει στα κεφάλια μας και αντί να σκεπαστούμε

ομπρέλες τους μοιράζουμε αυτοί να μην βραχούνε..

 

Τρακτέρ και άλλα συναφή, ευθύς να τα ξεχάσεις

Ταβάνι είναι υψηλό που δεν μπορείς να φτάσεις

Λύσε το το προσφυγικό, αυτό σου προωθούνε

Δευτερευόντως τα λοιπά, και αυτά θα «ψηφιστούνε»..

 

Προέχει η τακτοποίηση, η περιποίησή τους

Δεν είσαι έτσι «ρατσιστής» είναι η απάντησή τους..

Ο ρατσισμός στον ΄Ελληνα χρειάζεται να ξέρεις!

Μαζοχισμός στην τελική, (θέλεις να υποφέρεις)!

 

Πως είπες ασφαλιστικό; Δεν ντρέπεσαι καθόλου;

Κατηγορία ασφαλής και συρραφή του δόλου

θα βάλουν στις προθέσεις σου, «το να κατηγορήσεις»

«αριστερή κυβέρνηση» με στόχο να τους ρίξεις..

 

Δεν βλέπεις τι προσπάθειες κάνουν για να σε σώσουν

Ιδρώτα στάζουν συνεχώς, λίγο θα σε στραβώσουν,

προσωρινώς μέχρι να μπει, στο αυλάκι το νερό τους,

και έστω και αν είναι «άθεοι» θα κάνουν τον σταυρό τους.

 

Οι παρατρεχάμενοι και οι «μη»

 

Αγώνα επιβίωσης ξανά «πρέπει» να δώσω

κλεμμένα και αδήλωτα «εκείνων» να πληρώσω..

Αυτοί αποφασίσανε και εγώ θα εκτελέσω,

ομάδα προνομιακή δεν είμαι να μπορέσω,

σε θέσεις προσωποπαγείς να με τοποθετήσουν,

και με χιλιάρικα ευρώ το στόμα να μου κλείσουν.

Εγώ παρατρεχάμενος δικός τους δεν θα γίνω..

Ούτε ποτέ τους ψήφισα, και στο νερό που πίνω,

κάλιο στα μαύρα τα βουνά σαν λύκος να γυρνάω,

παρά τις άθλιες φάτσες τους σαν ζώο να κοιτάω..

Κτίριο με επίπεδα η ζωή σε αυτή τη χώρα..

Ρεμβάζουν και καλοπερνούν επάνω στην αιώρα

τα «αριστερά τους» τα παιδιά τα «τακτοποιημένα»

και τα δικά μας τα παιδιά πρόσφυγες για τα ξένα.

Οκτώ χρονάκια άνεργος ξέρουνε τι σημαίνει;

Για ποια «αξιοπρέπεια» μιλούν οι πουλημένοι;

Αυτή που δεν την μάθανε σαν πήγανε σχολείο,

για αυτό μας καταντήσανε, από χρυσωρυχείο,

σε αποθήκες των κορμιών, που έχουν κουβαλήσει,

και έτσι «αναίμακτα» όλους μας, μας έχουν κατακτήσει!

 

 

 

 

 

Σώμα και σκέψη

 

Κι αν φυλακίσουν το κορμί η σκέψη τριγυρνάει

πάνω στου Ολύμπου τις κορφές και λευτεριά ζητάει..

Περικοκλάδες Γερμανών είναι, θα μαραθούνε

και τα ραδίκια ανάποδα ίσως και αυτοί να δούνε

όπως τα είδαν οι αδελφοί που άδικα χαθήκαν

στης «κρίσης» τους το πείραμα μπήκανε, μα δεν βγήκαν..

Κακέκτυπα των ηγετών που θα έπρεπε να υπάρχουν

στις πλάτες μας τους βάλανε, νομίζοντας πως άρχουν

και ποσοστό εκτίμησης κανείς μας δεν τους δίνει

(ζούνε σαν τα παράσιτα που η φύση τα αφήνει..)

Καλή απελευθέρωση στους μέσα και στους έξω..

Δεν είμαι μόνη μου θαρρώ, που δεν μπορώ να αντέξω,

και στέλνω μήνυμα σε σας, αν νοιώθετε το ίδιο

με μένα που αισθάνομαι της τρόικας κατοικίδιο..

 

Εμπειρία στην ανικανότητα

 

Του κράτους τα «χρωστούμενα» κανείς δεν τα γυρεύει..

Τους αντιπάλους φυλακή, μέχρι να πεις αλεύρι

κλείνουνε, οι δοσίλογοι, άνεση για να έχουν

αφού της χώρας τα κλειδιά, στα χέρια τους κατέχουν.

Απ’ τους μη έχοντες δραχμή ποτέ τους δεν θα λάβουν..

Τους έχει βγει το πόρισμα, και να το καταλάβουν..

Να πάνε να ψοφήσουνε λοιπόν στα κάτεργά τους

αυτά που χτίσαν με οντισιόν από τα αφεντικά τους.

Γεννήθηκαν ανίκανοι και βουτυρομπεμπέδες

και θρέψανε τους κώλους τους σε αφράτους καναπέδες..

Αυτοί προσβάλλουν τον λαό με βέβηλες τις πράξεις

Θανάτους μεγαρόσημα κολλάνε στις εισπράξεις,

των τοκογλύφων που ρουφούν το αίμα μας για χρόνια,

και έχουνε την ψευδαίσθηση πως θα γυρνάει αιώνια,

η ρόδα αυτή του κάρου τους στο χώμα της πατρίδος,

σαν λείψει κάθε όνειρο και ανατολή ελπίδος.

Εδώ θα γίνει ο χαμός αν δεν ξεκουμπιστείτε

παλικαράκια της φακής, να μου το θυμηθείτε.

 

Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο

 

Δεσμεύτηκα για αλλαγές

(καλές, κακές δεν είπα)

΄Επινα όταν μίλαγα..

Λιωμένος ήμουν, σκνίπα..

Αν κάποιοι με πιστέψανε

τότε βοήθεια τους..

Ακόμη μια διάψευση

στα τρύπια όνειρά τους..

Είσαστε ευκολόπιστοι

την πάρτη σας μονάχα,

τηλέφωνο, αυτοκίνητο

άντε και μια γιαμάχα,

τα μόνα σας ζητούμενα,

και μια κοιλιά χορτάτη.

΄Ερχονται οι σωσίες σας

η βάρκα είναι γεμάτη!

Εδώ ο κόσμος καίγεται

και εσείς στο πέρα βρέχει..

Άρα λοιπόν η κούτρα σας

το κέρατο το αντέχει..

Νισάφι πια κουράστηκα

εύκολο το σκεφτόμουν,

το έργο μου ως αρχηγός

το φάσκελο φοβόμουν..

Τρεις που χορεύουν δυο λαλούν

για σας το σχόλιό μου,

καλύτερο που να τον βρεις

ή άλλον εφάμιλλό μου,

αντιπολίτευση μηδέν

για τη σακούλα όλοι,

κονκάρδα τους να έχουνε

μόνο το πορτοφόλι..

Απόγνωση και μοναξιά

μόνος με την αρκούδα

πάνω στο ελικόπτερο

με την χοντρή μουσούδα..

Κι αν πέσει απ’ το βάρος του

που να βρεις συνεργάτη

άσε που είναι πιθανό

να το νε δω σακάτη..

Αν πέσει δε στην θάλασσα

θα γίνουνε πλημμύρες

(Και οι αγρότες στα τρακτέρ

θα πίνουν όλοι μπύρες..)

που πέσαμε από μόνοι μας

τέτοια ανικανότης,

άντε να βρουν κυβέρνηση

που να είναι μειονότης..