Είδα στον ύπνο μου

 

Είδα στον ύπνο μου χρυσό πως έκρυβα στο στρώμα

και κάθε αρχιδοσίλογο πως έθαβα στο χώμα..

Χρήματα πως περίσσευαν σαν άνθρωπος να ζήσω,

και οι Γερμανοί μου ζήταγαν να τους χειραγωγήσω..

Σκαμπίλια ότι έριχνα  στα μάγουλα του Αλέξη..

Έσκιζα τα μνημόνια, και η μέρα είχε φέξει..

Πως έδιωξα με τις κλωτσιές παχύδερμα τομάρια,

που έπαθαν κατάκλιση σε αφράτα μαξιλάρια,

στους θώκους τους υπουργικούς, μέσα στην άνεσή τους

και απ’ τις κατάρες μου έχασαν,  όλη την «δύναμή» τους..

Τους άστεγους τους ΄Ελληνες συνέδραμα δεόντως

και έδωσα στους αλλοεθνείς, δρόμο δευτερευόντως..

Τα «τσίρκουλα» από τη βουλή φώναξα να βοηθήσουν

όσους από τους πρόσφυγες θέλουν να κατουρήσουν,

μαζί με τις γυναίκες τους να πάνε να ξαπλώσουν,

και ότι πρόσθετο, αρκεί, λίγο να χαλαρώσουν..

(για το καλό του είδους τους, ίσως να ζευγαρώσουν)..

Ξύπνησα και ταράχτηκα, φτου σου πραγματικότης

Ζει και συνουσιάζεται ο κάθε «εις» προδότης

και ακόμη η «εκδίκησις»  δεν ήρθε να του πάρει

την «κεφαλήν» απ’ το λαιμό, και το χοντρό τομάρι;