΄Ετσι όπως ήρθα θα φύγω
μοναχή και γυμνή
κι όλοι εσείς οι μικροί
που θα μείνουν
θα θυμούνται γλυκά
τόσα λόγια ζεστά
καλοσύνης ευχές
να σας δίνουν
Πως με λέγαν Κική
στης ζωής την αυγή
ένα αστέρι μια λάμψη
αφήνει
στο τραπέζι που τρως
κει που μπαίνει το φως
σαν κερί που τελείωσε
σβήνει
Γνωρίζεσαι με την αγάπη;
είπα γελώντας ταυτοχρόνος
ήρθε η ώρα να το κάνεις
και εκεί σταμάτησε ο χρόνος
Μέσα στα μάτια σε κοιτούσα
και με ταξίδευες στον χρόνο
όταν γεννήθηκα και τώρα
εσένα έψαχνα και μόνο
άργησα να σε συναντήσω
σ ‘έχει ο αγέρας περπατήσει
φευγάτα χρόνια σε ζητούσα
κι όμως δεν είχαμε μιλήσει
‘ Εμαθα τα καθέκαστα
με κάψαν τα κρεμμύδια
έκανες αποτρίχωση
ακόμη και στα φρύδια
Τιμή μου και καμάρι μου
μα πώς να σε παινέψω
που μόνο με συμπαίχτη σου
μπορώ να σε παντρέψω
Τι να σου κάνουν τα παιδιά
όσο κι αν προσπαθούνε
το αφύσικο για φυσικό
οι άλλοι δεν θα δούνε
Κλείνω την κάνουλα γιατί
εχθροί καραδοκούνε
τον βαφτισμένο «ρατσιστή»
στα κάγκελα να δούνε
Στις πιο απόμακρες ακτές κει που το κύμα
πολεμάει το βράχο
βγήκα μια νύχτα κι απ το φόβο μου
ξενύχτησα
λούστηκα στην αλμύρα αυτής της θάλασσας
και στέγνωσα σε ένα χαμόγελο
λάμψε και φώτιζε αστέρι την ελπίδα των ανθρώπων
εσύ πλασμένος είσαι την ζωή να προστατεύεις
ημίθεος και άνθρωπος μαζί
το λίγο να το μεγαλώνεις και το μικρό, σημείο αναφοράς
να το χεις
για να μαθαίνεις τους αδύναμους πως είναι να σαι
άριστος σε αυτό που κάνεις
δίχως να μικραίνεις
και το μπορώ να γίνεται τραγούδι
κι ύστερα ζεστασιά αφής
καθώς τα χέρια θα κρατιούνται
παρατεταμένα
εκεί θα ρθει κρυμμένο το όνειρο
να σε γυρέψει
εκεί θα πω το όνομά σου
δυνατά
για να το μάθουν όσοι γεννηθούν
μετά από σένα
πόσο περήφανη είναι η μέρα
που υμνεί το ξύπνημά σου
Παιδάκι μου να σε χαρώ
μαργαριτάρι μες την χούφτα
που ζω σε σένα το χρωστώ
έχεις καρδιά για όλα τα γούστα..
Εσύ με κράτησες ορθή
τον χρόνο πίσω θα γυρίσω
όπου δεν ήμουνα σωστή
όλα τα λάθη μου να σβήσω
Παιδάκι μου έργο ζωής
η προσευχή στην εκκλησία
ότι ζητήσεις θα μια εκεί
σε κάθε θέλω σου θυσία
Από το φόρουμ των Α-Δελφών
μια είδηση σας στέλνω
τα σιχαρίκια άφιξης μες την βαλίτσα
φέρνω
με έκοψε η πείνα μακριά απ την
πρωθυπουργία
καλός ο Κούλης όμως δεν
είναι καμιά αγία (κομμένη η μακακία)
Όσο μπορούσα έκατσα μακριά απ το
τραπέζι
άρχισε το στομάχι μου ταμπούρλο να μου
παίζει
η Αμερική πέφτει μακριά ταξίδι για να
πάω
τσίτα με την μπανάνα της τρελά
χοροπηδάω
Ξεχάστε δημοψήφισμα, ποτέ δεν έχει
γίνει
για των Πρεσπών το γεγονός , πάρτε μια
ασπιρίνη
πλύθηκα, ήρθε η κάθαρση στο μέσα και στο
έξω
τους δαίμονες της δεξιάς, με αγιασμό θα
βρέξω
ό σες αρλούμπες έλεγα, του Σύριζα δοξάρι,
τις ξέχασα
γιατί εγώ είμαι άξιο παλληκάρι
και όσα υπονοούμενα για χούντα θα
γραφούνε
πείτε σε όσους τα γράφουνε να πάνε να
ξυστούνε…
Μια ανθισμένη πασχαλιά είναι τα δυο σου χείλη
τριαντάφυλλα του πρωινού μπουμπούκια του Απρίλη
μενεξεδένια μου ματιά γλυκό γαρύφαλλο μου
θέλω να σ’ έχω δίπλα μου φύλακα και οδηγό μου
να μεγαλώνεις σαν δεντρί τον ήλιο να αγναντεύεις
μες την ζεστή σου αγκαλιά αγάπη να ξοδεύεις
τέτοια αγάπη αληθινή όλος ο κόσμος να έχει
να μας γλυτώνει απ τους κακούς
και απ τα δικά τους λάθη
Τα γουρλωμένα μάτια μου ρολόγια που κουρδίζονται
κι όσοι κοιτούν το βλέμμα μου στα γέλια ξεκαρδίζονται
είμαι ένα σύμβολο κακού που όποιος βρεθεί κοντά του
κραυγή θα βγάλει φοβερή θα πάει απ΄την καρδιά του
Πολύ δεν θέλει το κακό , όπως η κατσαρίδα
να μπει μέσα στο σπίτι μας και να χαθεί η ελπίδα
απεντομώσεις ύστερα και η σκούπα να χτυπάει
μέχρι να δεις το σίχαμα πόδια να μην κουνάει
Σας έβαλα γεννήτριες, μόνες τους δεν φυτρώσαν
τα δάση τα κατέκαψα, φωτιές τα απανθρακώσαν
μαρτυρικός ο «θάνατος» εις των Τεμπών τα μέρη
καλή η εξομολόγηση μα έλεος δεν θα φέρει
Να ζούμε μες την φυλακή οι καλοταϊσμένοι
ασύμφορο για τον λαό, κάλιο παραχωμένοι
μα ποιος θα κάνει την αρχή κανένας δεν χορεύει
γι αυτό η μαϊμού τον πισινό του λιονταριού «βατεύει» ..
Ξέρω τι θέλω κι απαιτώ
Να με χειροκροτήσεις
Όταν κοντά μου θα βρεθείς
Για να με κατακτήσεις
Να ξεσηκώσεις το μυαλό
Το σώμα τις αισθήσεις
Θύμα να γίνεις ηδονής
Και θέμα στις ειδήσεις
Δεν θέλω μετριότητες
Αναβολές και ίσως
Μόνο την βεβαιότητα
Αγάπη δίχως μίσος
Όλα να αρχίσουν στο μηδέν
Στον ουρανό να φτάσουν
Τα χέρια στο γυμνό κορμί
Το όχι να σκεπάσουν
ε
