Μπροστά στην δύναμη του ονόματος
η θηλυκότητα κοχλάζει
η βεβαιότητα ενσυναίσθητα
τα δυο τα χέρια της τινάζει

Σεμνός ο έρωτας στο τώρα του
θα πρεπε να ταν όπως τότε
που τα κορμιά μας στροβιλίζονταν
στης ολοκλήρωσης τα φόρτε

΄Επεσα μα δεν με κατέκτησες
γοητευμένη μα ακέρια
και αποδέχομαι τους όρους σου
μπρος στου μυαλού σου την συνέργεια

Ξέρω τα βήματα που σ έφεραν
μοιάζουνε τόσο στα δικά μου
μα αυτό δεν άλλαξε σε τίποτα
το να συχνάζεις στην καρδιά μου