Το δικό σου παιδί

 

΄Εχει τα κότσια και αντιστέκεται

και την ζωή του δεν μετράει

θα σου φανεί μπορεί παράξενο

που αντί για σένα νε μιλάει

 

Μάνα τον γέννησε και αυτόν

μα του είπε λόγια να ξυπνήσει

που ούτε στον ύπνο σου δεν άκουσες

μέσα στης κατοχής την ρύση

 

΄Οσα δεν φτάνεις μην καμώνεσαι

πως είναι όλο κρεμαστάρια

Εσύ τους έθρεψες τους κύκλωπες

που σε  γυρνούν μες τα παζάρια

 

για να πουλήσεις την πραμάτεια σου

τους Γερμανούς σου να συνδράμεις

κι ήσουν και θα σαι ένα πιόνι τους

ένα μηδέν χωρίς δυνάμεις

 

μα αυτός που τόλμησε τον θάνατο

κατάματα να τον κοιτάξει

σου δείχνει ο δρόμος σου που διάλεξες

ναυάγιο θα προσαράξει

 

μέσα στις θάλασσες των άνομων

που έχουν τις μοίρες μας χαράξει

και οι ζωή που ονειρεύτηκες

μαύρο πουλί που θα πετάξει..