Δάκρυ δεν έχω να χύσω για σένα μικρό μου
μόνο έναν κόμπο θανάτου θηλιά τον λαιμό μου
μόλις με είδες να τρέξεις κοντά μου τραβούσες
κάτω απ’ τις ρόδες του κόσμου κυλούσες

Έτσι αβοήθητο που σε είδα στον δρόμο πεσμένο
απ’ τους “ανθρώπους ” μηδέν και το τίποτα να περιμένω
μια συγνώμη δεν πρόλαβα να σου προφέρω,
την προστασία δεν μπόρεσα να σου προσφέρω.

Σαν χαρτοπόλεμος ο ψεύτικος κόσμος πετάει
το αν αντέχεται κανέναν μας δεν τον ρωτάει
και να που η καρδιά έναν λόγο απλό δεν κρατάει
καυτό το δάκρυ για σένα στα μάτια κυλάει..