Ο Μάγειρας

Όλη η πλάση ακουμπά στα δυο σου τα χεράκια
και μες τα μάτια σου το φως ήλιοι και αστεράκια
Κρίνος λευκός γεννήθηκες σκύβω να τον μυρίσω
τον πλάστη που σε γέννησε να τον ευχαριστήσω
Μικρή γλυκιά μου ζωγραφιά λιώνω σαν το κεράκι
που καμαρώνεις μάγειρας με φουσκωτό σκουφάκι
Ανοίγουνε οι ουρανοί και χίλιες μελωδίες
σκορπίζονται και γίνονται αγάπης ευλογίες

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *