Γλυκιά φωνούλα μου
η μελωδία της ψυχής
τραγουδισμένη
σε όλα τα μήκη και τα πλάτη
της αγάπης
ένα μπουμπούκι στην δροσιά του πρωινού
που ανοίγει τρέμοντας
Σκορπίζω όλες τις λέξεις μου
στα πόδια σου
Εσύ μικρέ μου πρίγκιπα
θα με δοξάσεις, σε όσα δεν μπόρεσα
σε όσα ολιγώρησα
Εσύ θα βρεις τον τρόπο
με τα μαγικά σου χέρια
να ζωντανέψεις συναισθήματα
που σώπασαν
με μια φωνή αλήθειας
καμπάνα στις σιωπές των ναρκωμένων
Και σαν ξυπνήσουμε, ορδές κατακτημένων
θα φανούν λευτερωμένοι
Εσύ η ελπίδα ενσυναίσθησης
Εσύ η δόξα της απόφασης
Στον ήλιο σου τα χέρια μου στεγνώνω
και κάνω έναν σταυρό ευγνωμοσύνης