Από πια Πλευρ-ά να πέσω
και από πια να σηκωθώ
που είμαι από παντού πιασμένος
δεν μπορώ να κοιμηθώ
Εφιάλτες τυραννούνε
το φτωχό μου το μυαλό
που και πως θα χαλαστούνε
τόσα μπόλια στο καλό
Μου ‘μειναν πολλά πεσκέσια
αντιδρούν κι οι ποντικοί
έχει η σύριγγα στερέψει
αλατόνερο θα πιει
Ελλειποβαρής αλήθεια
δεν θα γίνει πιστευτή
πως μας έγινε συνήθεια
να είμαστε πολιτικοί
(να μην είμαστε σωστοί)

Να τα χέ@ω τα γαλόνια
προσφωνήσεις «υπουργέ»
αφού είμαστε όλοι πιόνια
στης τροφής τους τον μεζέ
Τόσα φάσκελα που πήρα
δεν μπορώ να τα αντέξω
γίναν όλα μαύρη πείρα
που δεν θέλω να πιστέψω
Κάντε προσευχή για μένα
μήπως μαλακά να πέσω
γιατί αλλιώς την εκλογή μου
στα απίθανα θα δέσω