Ξεχνάς, τι ήμουνα για σένα κι όλα αυτά τα χρόνια μας τα περασμένα τα ρίχνεις μέσα στην φωτιά

Ξεχνάς ποιος έτρεχε κοντά σου στα επικίνδυνα τα βήματα σου, να σου γιατρεύει την καρδιά

Ξεχνάς εγώ τι θα απογίνω όταν μοναχή μου θα μείνω σαν πρόσφυγας της ξενιτιάς

Ξεχνάς πως είχα μόνο εσένα και είναι τα χέρια μου κομμένα που τώρα πια δεν μ’ αγαπάς

Ξεχνάς να δεις τι θα χες γίνει αν δεν βρισκότανε «εκείνη» να σου ζεστάνει την καρδιά

Ξεχνάς μα όλα τα δίκια θα σου δώσω, που δεν αντέχω να σκοτώσω τις μνήμες μας που ξεπουλάς

Ξεχνάς μα εγώ δεν θα μαλώσω, ούτε με μίσος θα πληγώσω αυτόν που με έριξε βαθιά,

Γιαυτό
Σε αυτούς για σένα που ρωτάνε, στο δρόμο που με συναντάνε, είσαι θα πω στην ξενητειά