Αλαλαγμοί συστήματος
οι οχετοί ξερνάνε
ανάθεμα τα λόγια τους
και αυτούς που ακουμπάνε

Όλα φαντάζουν πιθανά
η φρίκη τα ομορφαίνει
μακάρι να ‘ξερε κανείς
η πλάση που πηγαίνει

Μέσα απ’ τα πόδια της ζωής
γεννιέται δυστυχία
το πρώτο κλάμα της ηχεί
του γόνου επαιτεία

Δεν είναι κόσμος τούτος πια
αγάπη να σκορπίσει
απομυζάει όλο το φώς
εχθρεύεται την φύση