Ανθισμένα τα λουλούδια στο παρτέρι
κει που φύσαγε της άνοιξης το αγέρι
το κορμί σαν το κλαράκι να λυγίζει
την μορφή μου όταν σε γνώρισα θυμίζει

Σε κερνάω κρασί με το ένα χέρι
ξέρω, ήμουν της απόγνωσης λημέρι
σε λευκό χαρτί ξεδιάντροπες οι νύχτες
με ρωτάνε να τους πω γιατί δεν ήρθες

Γιατί δεν ήρθες;

Πασχαλιές γελάνε στην αποκοτιά μου
που ξεχνώ για σένα και το όνομά μου
το γνωρίζω δεν αξίζει να θυμάμαι
για όσα έδωσα και πήρες δεν λυπάμαι

Σε κερνάω κρασί με το ένα χέρι
ξέρω, ήμουν της απόγνωσης λημέρι
σε λευκό χαρτί ξεδιάντροπες οι νύχτες
με ρωτάνε να τους πω γιατί δεν ήρθες

Γιατί δεν ήρθες;