Είναι βαρύ το τίμημα να μένεις πεινασμένος
ζητώντας την δικαίωση, σαν καταδικασμένος
με μια ποινή που επέβαλαν στόματα μπουκωμένα
και το άδικο να σε μετρά σαν αριθμό και σένα

Αχ να ταν να ζωντάνευε ξανά το εικοσιένα
μες στην φωτιά να πέφτανε κορμιά υποταγμένα
τι να μας πουν οι χάρτινοι καρεκλοκολλημένοι
πως ήτανε απ’ την αρχή ως τέλος πουλημένοι;

Οσμή βαριά και αφόρητη μιας σάπιας εξουσίας
που ατιμάζει την ζωή με πράξεις ανομίας
όποιου τα κότσια του μπορούν μάχη να ξεκινήσει
θα δώσει το παράδειγμα και θα μεγαλουργήσει

Κι αυτοί που νοιώθουν δύναμη πως τάχα διαθέτουν
και την εκδίκηση ζητούν με μάτια που δεν βλέπουν
φυγάδες να απογίνουνε και να ξεκληριστούνε
σαν εφιάλτες βραδινοί την μέρα να χαθούνε