Το φίμωτρό μου φόρεσα, ατμόσφαιρα θα κάνω
θέλω να είμαι έτοιμη αν ατυχώς πεθάνω
Όμως πριν φύγω μόνη μου και αποστειρωμένη
ζητώ την παρουσία σου την ολοκληρωμένη
Βαρέθηκα τους φόβους τους, τα σκηνικά του τρόμου
παίρνω την φαντασία μου, τους πόθους μου επ’ ώμου
σκορπίζω τριαντάφυλλα που θέλω να σου στείλω
και ερωτικά μηνύματα που δεν θα καταστείλω
Κόκκινες οι αισθήσεις μου, όπως οι παπαρούνες
και ψάχνουν σπόρους για να βρουν, αρχέγονες
κουρούνες
γίνομαι άγγελος της γης, και όλα τα κρίματα μου
διαγραφή επιζητούν για να βρεθείς κοντά μου..
Πήρε στροφή ανάποδη η ζωή μας και θυμίζει
ανέκδοτο που ειπώθηκε μα γέλιο δεν χαρίζει
Τις κλειδωμένες προσμονές ποιος θα τις ξεκλειδώσει
που χέρια δεν αγγίζονται και είμαι στην πρώτη δόση;
Γίνομαι όμηρος εγώ, εσύ ο απαγωγέας
ευχόμενη διακαώς να μην είσαι φορέας..