Αλέκσιος ο Πορθητής

Μες σε σφιχτό εναγκαλισμό
με όλους τους «μετανάστες»
άναψες πράσινο το φως
για όλους τους δυνάστες..

Μήπως αυτοί σε εξέλεξαν;
Αυτοί να σε χαρούνε..
Εμείς το φως της λευτεριάς
στα μάτια μας να δούμε..

Χαράζει η ανατολή
η μέρα όμως δεν φτάνει
Απότομα τα βράχια μας
και πουθενά λιμάνι

Της ξενιτιάς μας ο καημός
ραβδίζει τα παιδιά μας
χώρα συλλέκτης των οστών
η μαύρη αγκαλιά μας..

Εσύ που έταξες πολλά
μία από τα ίδια
΄Ασε τα λόγια τα ζαβά
και βγάλε τα σκουπίδια..