Το κανό
Με συνεπήρε η θάλασσα και έπεσα στα βράχια
Την γλύτωσα απ’ τον πνιγμό, ας είν’ καλά τα βράγχια
νοημοσύνη του ψαριού, ποια η διαφορά μου;
Βρέθηκα μες τη θάλασσα και έχασα τα γυαλιά μου..
Βοηθάτε τον συνάνθρωπο εις το κανό να ανέβει!
Αλλιώς θα πω στη θάλασσα η στάθμη να κατέβει!
΄Ημουν μαθητευόμενος και στην πρωθυπουργία
και όλες μου οι προσπάθειες πάντα με μαεστρία..
΄Εψαξα στο κεφάλι μου καρούμπαλο μην έχει
Μην βίδα ελασκάρισε και προς το εμπρός εξέχει
Δεν βρήκα όμως τίποτα και καταϊδρωμένος
μετά από προσπάθειες, ανέβηκα ο καημένος..
Αυτό που με παρηγορεί, κανείς δεν θα γελάσει
με αυτή την ατυχία μου, και η ζήλια θα περάσει
Άλλος στην ηλικία μου, θα κάθοταν στα αυγά του
και τίλιο θα σιγόβραζε, τα απογεύματά του.
Παράδειγμα προς μίμηση, για τους «φραπεδιασμένους»
στον καναπέ που κάθονται σαν τους αραχνιασμένους
Εγώ που όλα τα τολμώ, φυτεύω και τις γλάστρες
στις αλυσίδες αλλαγές, κάνω στους ποδηλάτες..
(Ας ανάψω κανένα κερί, που ξανανέβηκα στο κανό
γιατί ακόμη εκεί θα ήμουνα..)