Οι μνηστήρες της Πηνελόπης

Η Πηνελόπη για τους μνηστήρες

Τον Οδυσσέα καρτερώ, να ‘ρθει να τους σκοτώσει..
Το βιός μας το σπατάλησαν, σχεδόν έχει τελειώσει..
Κουράστηκα στο σπίτι μου όλους να τους μαζεύω
Φαϊ, ποτό, ασύστολα, και να τους κανακεύω..
Μόνη γυναίκα να μην δουν, χτυπάνε τις μασέλες,
δεν με αποχωρίζονται, κόλλησαν σαν τις βδέλλες..
Ούτε ταβέρνα να ‘τανε, το σπίτι το δικό μου..
Βρήκα απ’ τους μνηστήρες μου, παιδιά, το διάβολό μου..

Μα να ο αφέντης μου έρχεται, και δεν θα τους αρέσει..
Θα πάρει τα κεφάλια τους, το φονικό «πεσκέσι»
Τέλος μία τάξη εδώ θα μπει, που υπήρχε αταξία
και εγώ θα αποζημιωθώ, που έμεινα κυρία..

Οδυσσέας

Πολύπαθος στην θάλασσα, γύρισα στην πατρίδα,
να επανορθώσω το κακό, να φέρω την ελπίδα,
και τώρα που το ασκέρι τους θανατικό το πήρε
έλα κοντά μου να σε δω (Πηνελόπη), στην αγκαλιά μου γείρε..

Πατρίδος.. Οδύσσεια.. Συνεχίζεται..