Λόγια ενός σκύλου

Σαν ξέσπασε η φωτιά η καταραμένη
δεμένος ήμουν στο κατώφλι του σπιτιού
Την φλόγα είδα το κορμί να περιμένει
Θαμπά τα μάτια σε γυρεύανε παντού..

Να φύγεις έτρεξες σαν άνεμος στο δρόμο
Ούτε που πρόλαβες αντίο να μου πεις
Λες και παρέβαινες αν με έλυνες το νόμο
Εσύ μονάχα, όχι εγώ, για να σωθείς..

Ξένο το χέρι που με έλυσε να φύγω
Μες τα καμένα περπατούσα της φωτιάς
Για να σε βρω και με το βλέμμα να ρωτήσω
Δύσκολο αν είναι έναν σκύλο να αγαπάς..

Σου έστειλα γράμματα μην τύχει και με ψάξεις
Μισοκαμένος με φωνή συγκινημένη
Μα εσύ απάντησες πως πίσω δεν με θέλεις
Γιατί ήταν η πατούσα μου καμένη..

(Πάσα ομοιότης με περιπτώσεις ανθρωπίνων
σχέσεων.. είναι εντελώς συμπτωματική και εκ
του πονηρού αναφερθείσα..)