Οργή και θλίψη

Οργή και θλίψη

Ευθύνη, πόνος και θυμός
την μαύρη ετούτη μέρα,
που ο θάνατος οσμίζεται
την φλόγα στον αέρα..

Μανάδες που είναι τα παιδιά;
Παιδιά που’ ναι οι μανάδες;
Αγκαλιασμένοι όλοι μαζί
φλεγόμενες λαμπάδες..

Στης φλόγας μέσα τον καπνό
τον σκύλο μου φωνάζω..
Αν έπαθε κάποιο κακό;
Στην σκέψη αυτή, τρομάζω..

Ποιοι φταίξανε για όλα αυτά;
Ρωτάνε οι ευθύνες
Οι απαντήσεις σε ξυπνούν
στον ύπνο σου σειρήνες..

Πως θα τελειώσουνε θεοί
oι ανθρωποθυσίες;
Μαύρη σαν κάρβουνο η ψυχή
που αχνίζει προδοσίες..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *