΄Εγερσις

 

Ξερά τα ξύλα που προσμένουν

μια σπίθα την φωτιά να ανάψει..

Μέσα στο μαύρο αυτής της χώρας

η φλόγα το άδικο να κάψει..

Χωρίς ψυχή, γυμνά κουφάρια

γυρνούν οι δήμιοι και σκοτώνουν,

και τους θανάτους τους δικούς τους

πάνω στις πλάτες μας φορτώνουν..

Χλωμές κραυγές μες τα κατώγια

από τα θύματα «πολέμου»

στέλνουν φιρμάνια για το τέλος

στους κυβερνήτες του ανέμου..

΄Ηρθε η ώρα μην ξεχνιέσαι!

Μουγκός θα μείνεις στη φωλιά σου;

΄Ελα στη μάχη μη δειλιάσεις..

Το ξέρεις, ήρθε η σειρά σου!