Αυτό το γεωτρύπανο σκάλωσε που να πάρει
εκεί που ξέρει όμως αν μπει, θα γίνουμε ζευγάρι
κάθε που σεκλετίζομαι ένα τζαμί ανοίγω
και από τους διαλόγους μας, δηλώνω πως θα φύγω

΄Ολο φοβέρες και απειλές, σαν κεραυνός χτυπάω
και στο Αιγαίο πρόσφυγας πετρέλαιο ζητάω
Φωτιές ανάβω συνεχώς, το ακαταλόγιστό μου
παράσημο στους ώμους μου, στάχτη στο πρόσωπό μου

Χτυπούν τηλέφωνα βουβά, για να με συνετίσουν
και οι αντίπαλοι κοιτούν, ούτε που να με φτύσουν
να αλλάξω στάση μου ζητούν, και με χαϊδολογάνε
μα σαν θυμώσω θα κρυφτούν, δεν θα χουν που να πάνε

Προφήτης τους προέκυψα, κι ας μην τα αναγνωρίζουν
Τα δυο μου διαβολόμματα χάντρες που φωσφορίζουν
Γελώ και δέρνω, με φωνή, σκληρή σαν τον γρανίτη
και σαν αρκούδα τους τραβώ, με τον χαλκά στην μύτη