Με την κάννη στραμμένη σε μένα
σημαδεύεις χωρίς να πονάς,
ένα ένα τα χρόνια περνάνε
φεύγουν χάνονται πλέον για μας

Σε ευθεία βολή η σκανδάλη,
και το χέρι σου αν τρέμει κοιτώ
μην δειλιάσεις εγώ σου χρωστάω
θα ξοφλήσω το παλιό σ’ αγαπώ

Ένας χτύπος την αγάπη θα σπάσει
σε χιλιάδες κομμάτια γυαλιά,
όπως όλα κι αυτό θα περάσει,
το ξημέρωμα θα ‘ρθει ξανά