Αμετανόητοι διώκτες 

Είναι αμετανόητοι, ληστές καραμπινάτοι

χτυπούνε ανελέητα και κλείνουνε το μάτι

στων Γερμανών μας τη φυλή, που χρηματοδοτούνε

με ματωμένα μέλη μας, που τα καρατομούνε..

 

Για αυτούς δε βρίσκεται άξια ποινή να συνετίσει

το βρώμικο παιχνίδι τους να τους το σταματήσει

έτσι που κατσικώθηκαν στις πλάτες μας τις μαύρες

και κομπολόι παίζουνε με δανεικές τις χάντρες..

 

Που πήγαν η αντίσταση και οι λέξεις οι μεγάλες

έφυγαν σαν ένας καπνός, σαν της βροχής οι στάλες;

Κατάφερε το σύστημα να μας εξασθενήσει

και απ’ την τρομοκρατία του φύλλο να μην κουνήσει;

 

Δεν ξέρω ποιον να λυπηθώ, εμένα ή εσένα

που σιωπηλός και αδρανής κρέμασες την καδένα

που γράφει «ανεγκέφαλος», «των δοσιλόγων τρούλος»

αυτός που φταίει για όσα ζει, αμνήμονας και δούλος.

 

Δοσιλογισμός, πρόληψη-θεραπεία

 

Νόσος επάρατη που αν δοσίλογους προσβάλει

η χώρα καταστρέφεται, την κυβερνούνε άλλοι,

κατακτητές που σύννομα κινούνται με τα πιόνια

αυτά που τοποθέτησαν για να κυλούν τα χρόνια,

και όλα τα πλούτη που είχαμε μες τις δικές τους τσέπες

να κάνουνε κομπόδεμα, και εμείς φρικτοί επαίτες..

 

Μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να τους αποφύγεις

να έχεις επάρκεια  μυαλού και απόθεμα της μνήμης

Ποτέ στις κάλπες να μην πας ψήφο για να τους δώσεις

για να μην ψάχνεις έπειτα τρόπους να την γλυτώσεις

Πως τα ήθελες και τα έπαθες στο τέλος θα σου πούνε

και θα έχουνε το δίκιο τους όπως και να το δούμε..

 

Αν όμως στο κρανίο σου αέρηδες γυρνάνε

και τις ικμάδες του μυαλού, σαν φύλλα τις μαδάνε,

και είσαι εντελώς ανίκανος σε κρίση να μην σφάλλεις

θα πρέπει όσα σου ζητούν, να τους τα καταβάλλεις,

και έρμαιο τους θα γυρνάς, οίκτο να τους γυρεύεις

και για ένα ξεροκόμματο θα ζεις και θα παλεύεις.

 

Μέτρα που πρέπει να ληφθούν μήπως και την γλυτώσεις

είναι βαθιά στη φυλακή το να τους μπαγλαρώσεις

προτού αποδημήσουνε σε άλλα ξένα μέρη

με κανα ελικόπτερο που η τρόικα θα τους φέρει.

Μα όμως το καλύτερο δεν το έχω πει ακόμα

είναι να έχουν χλοερό και ελαφρύ το χώμα..

 

Οι αμυντικοί μηχανισμοί είναι εξασθενημένοι

γι αυτοί και σε κυριαρχούν αυτοί οι πουλημένοι

και με το φόβο φυλακής τη σκέψη κυνηγάνε

χρόνο για να κερδίσουνε όσο σε κυβερνάνε

γιατί αν πέσουν ύστερα, άντε να σηκωθούνε,

και οι προστάτες φίλοι τους.. ούτε που να τους δούνε..

 

΄Αξιοι..

 

Με δόσεις θα τους εξοφλώ ως τα γεράματά μου

τώρα που «ληξιπρόθεσμα» γίναν τα «δανεικά μου».

Τρέφω απεριόριστη σε αυτούς ευγνωμοσύνη

που τόσο με συνδράμουνε λέπι να μη μου μείνει..

Επιτυχία τρομερή η δοσοποίησή τους

σαμπάνιες δες ανοίγουνε και μπύρες στη βουλή τους

και εις υγείαν του ζαβού πίνουνε και βρυχούνται

όταν εις τις καρέκλες τους κάθονται και κοιμούνται…

 

Πίκρα μεγάλη του μυαλού αυτού που διαθέτεις..

Έτσι να σε εμπαίζουνε πως τους το επιτρέπεις;;

 

Άλλος γλεντάει άλλος μετά την πίτα τους πληρώνει

και άδειος στο σεντούκι σου ο γκρας σου καμαρώνει..

 

Κάμπιες μη μεταμορφώσιμες

 

Οι κάμπιες στο κουκούλι τους μέσα θα παραμείνουν

μόνο το γαστρεντερικό σύστημα να παχύνουν

ως μη μεταμορφώσιμες στο τέλος θα πεθάνουν

μάταιες οι προσπάθειες που χρόνια καταβάλουν

 

Εγώ ως πάντα  απεχθώς τις κάμπιες αντικρίζω

και στην αυλή μου όταν τις δω βγαίνω και την σκουπίζω

σκέφτομαι ότι άδικα τώρα παραπονιέμαι

που δεν τις εξαφάνισα για να μην τυραννιέμαι

 

Φαινόταν από την αρχή πως μέσα στο κουκούλι

θα μέναν ως το τέλος τους ψάχνοντας το σακούλι

των φιμωμένων δίποδων να τις μεταμορφώσει

και  πεταλούδας πρόσωπο η φύση να τους δώσει

 

΄Ακαρπη η προσπάθεια και αποτυχημένη

μονάχα ένας θάνατος τώρα τις περιμένει

Χειμώνας μπαίνει άγριος και του ΄Ελληνα  η γνώση

μπότα θα γίνει βάρβαρη στο χώμα να τις λιώσει..

Θα το δούμε και αυτό

Θα το δούμε κι αυτό, στην Ελλάδα του χθες

που ζητάει αρχηγό να γιατρέψει πληγές

το μωρό μεγαλώνει και θα ρθει η σειρά του

στην γνωστή την καμπούρα θα χτυπάει τα ραβδιά του.

Φύγε εσύ έλα εσύ με φαρμάκι στο βέλος

τα καμένα χαρτιά μας πηγαίνουν στο τέλος

κουρδισμένα αρκουδάκια δες χτυπούν παλαμάκια

το καράβι εξοκείλει θα χτυπήσει στα βράχια..

Η ρουφήχτρα εξουσία τους τραβάει στο βυθό της

και η πατρίδα βουλιάζει συνεχώς στο χαμό της

μα κανένας αντάξιος δεν υπάρχει να δώσει

στο εμπόριο τέλος και να τους εκδιώξει..

Μες το πάρτι μασκέ τους όλοι εκεί μια παρέα

να μετράνε τους ψήφους στην γαλάζια ορχιδέα

και όλοι μάχονται μόνο για εσένα ραγιά μου

αηδία γινάτι και κλεισμένα τα αυτιά μου,,

Μαχητές παρελθόντος που στη σύνταξη βγήκαν

δεν μιλάνε δεν βλέπουν γιατί δεν εκλεγείκαν

στην κοιλιά των θηρίων μασημένη τροφή τους

και στον πόνο που ρέει δεν ιδρώνει το αυτί τους..

Αλωνίζουν Ελλάδα τα ιερά χώματά σου

και μοιράζουν στον κλήρο τα χαμένα παιδιά σου…

Προϊόντα απομίμησης

Απλές απομιμήσεις μορφώματα του νου

είναι οι φιγούρες οι γνωστές, της ψήφου οι επαίτες

μα τίποτα καλύτερο δεν έχεις να προτάξεις

στο απόγειο της δόξας σου να σε αντιπροσωπεύσει

 

Σε αυτή την μετεμψύχωση που σου έχουν επιβάλει

κοιμάσαι ως σκεπτόμενος ξυπνάς σαν κουρδισμένος

άλλη η δική σου η άμυνα και άλλη των πουλημένων

που μες το σώμα σου ενεργούν χωρίς την άδειά σου

 

Μέχρι και την ταυτότητα που έχεις θα αλλάξεις

και επάνω της το όνομα θα γράψεις των εποίκων

που μες το νου σου κατοικούν και σε καθοδηγούνε

εκεί που οι ίδιοι θέλουνε και τα αφεντικά τους

 

Μια οικογένεια λοιπόν εμείς και η εξουσία

εμείς για τα χρωστούμενα στην τροϊκο-λαγνεία

και αυτοί στα των εισπράξεων και μόνο εποπτεία

 

και ζούσανε αυτοί καλά και εμείς, όπως αξίζει,

σαν  όντα προϊστορικά που η πείνα τα θερίζει

και πάλι από την αρχή γράφεται  η ιστορία

να αφανιστεί ο Έλληνας, να ζήσουν τα θηρία..

 

 

 

 

 

 

Ρεζερβέ το μαγαζί

Ποιο φύλλο πάλι να τραβήξω για να μπορώ να κυβερνήσω

που τρεις και ο κούκος μείναμε και τα κρασιά μας πίναμε

Εκκλήσεις κάνω βοηθείας και όχι κινήσεις μαστροπείας

που συνειδήσεις διαφθείρουν και  την κατάντια μου οικτίρουν..

Βγήκα στη ρούγα το λοιπόν να βρω λεβέντες με παρόν

και μέλλον για να με συνδράμουν και το κομμάτι τους να κάμουν.

Πόσοι σε μένα επενδύουν για να μπορούν να με ενδύουν

στην κρίση να επιβιώσουν και το τομάρι τους να σώσουν;

΄ Εχω καρδιά πολύ μεγάλη και γύρω μου όλοι παπαγάλοι

που το κουτάλι μου κοιτάνε και αν κάτι θέλω με ρωτάνε..

΄Εχουν τη μέση τους σκυμμένη, και την ψυχή τους πεθαμένη

και όλες οι  κόκκινες γραμμές τους έχουν  ξεβάψει απ’ τις πορδές τους..

΄Ετσι η πιάτσα μας δουλεύει, και όλα τα θύματα αγναντεύει

που περιμένουν να γυρίσει ένας τροχός για να κερδίσει

ένα κομμάτι ο πεινασμένος, ο άνεργος και  απολυμένος..

Από τον οίκτο τον δικό μου δίνω μια πρέζα στον λαό μου

τώρα που όλα θα τελειώσουν… και τα μνημόνια θα δώσουν

καρπούς στα μνήματα χαμένων όλων των δολοφονημένων..

Μα δεν γκρεμίζονται εκκλησίες με όλες αυτές τις συμπαιγνίες

που παίζουνε σαν θεατρίνοι όλοι της κλίκας οι δελφίνοι;

Πως μας χωράει αυτός ο τόπος  και δεν ευρίσκεται ένα τρόπος

ένας λαός να μας λυτρώσει και τα παπούτσια να μας δώσει

γιατί όσο μένουμε βρωμάμε και νοητά τους κυβερνάμε…

 

(αχ μανούλα και πατέρα, αχ και να έβρισκα τη σφαίρα

που το δράκο να σκοτώνει μες το μαρμαρένιο αλώνι..

Τούτη η ζήση τιμωρία για να ζούνε τα θηρία

και τους τίτλους τους να αλλάζουν όσο εμένα νε με σφάζουν…)

 

 

Ούτε φίδι στον κόρφο σου

 

Στα τόσα ψέματα που σου είπαν

ξέχασες ποια είναι η αλήθεια

ότι για δούλο σε πουλάνε

που του πλασάρουν  παραμύθια.

 

Τα πλούτη ετούτης της πατρίδας

όλα της τα έχουν ξεπουλήσει

και εσύ στον θάνατο τζογάρεις

και λες η τύχη θα γυρίσει…

 

Πόσο κοντόφθαλμος θα μείνεις

κοιτώντας μες την καταχνιά σου

εσύ για εκείνους θα δουλεύεις

και αυτοί θα τρώνε την σοδειά σου..

 

Μα το χειρότερο από όλα

είναι που λοβοτομημένος

γυρνάς στην χώρα των προγόνων

μες τα μνημόνια δεμένος

 

και δεν σηκώνεις το κεφάλι

ούτε τον ήλιο να κοιτάξεις

ούτε μαχαίρι ακονίζεις

την συμμορία τους να σφάξεις..

 

Οι άθλιοι και οι εξαθλιωμένοι

 

Οι υπηρέτες της μαφίας

ντελάληδες της εξουσίας,

μες τα κανάλια στριμωγμένοι

και από μυαλό αφυδατωμένοι..

 

΄Αθλιες φιγούρες λιγδιασμένες

της παρακμής λογοδοσμένες,

τιμή και υπόληψη καμία

δες σε κοιτούν με υπεροψία..

 

΄Ενας λαός ατιμασμένος

στα φέσια άνομων χωμένος,

τρέχει τους φόρους να πληρώσει

μπας το τομάρι του και σώσει..

 

Η εξαθλίωση προσόν μας

στο ισοζύγιο των εχθρών μας,

μέσα στα χείλη τα ραμμένα

κορμιά νεκρά και υποταγμένα..

 

Ζωή το λες και το βιώνεις

όταν το αύριο σκοτώνεις,

χωρίς ψυχή μέσα στο βλέμμα

κι οι φλέβες άδειες από αίμα..

 

΄Οσο τα φύλλα ξεφυλλίζεις

σε μια ζωή που δεν ορίζεις,

τόπο θα πιάνεις στην πατρίδα

και θα ταΐζεις την ακρίδα..

 

΄Ορθιος δεν είσαι, μα κουβάρι

στων δοσιλόγων το πιθάρι,

και η περηφάνια σου αστείο

κρύο και μαύρο προσωπείο..

 

Τι άλλο μένει να τους δώσεις

αρκεί εσύ να επιβιώσεις,

τους πεθαμένους δεν θυμάσαι

τις μαύρες νύχτες που κοιμάσαι;

 

Αδέλφια σου ήταν και θα μείνουν

και την κατάντια σου θα κρίνουν,

αν δεν ζητήσεις τιμωρία

για τα εγκάθετα θηρία..

 

Είσαι παιδί της παρακμής τους

όπως ο όρκος της τιμής τους,

και είναι χιλιόμετρα η πορεία

μέχρι να βρεις τη σωτηρία..

 

Οι πλαστικοί σου οι σωτήρες

είναι του χάους σου βατήρες,

για να βουτήξεις στο κενό σου

αν δεν ανοίξεις το μυαλό σου..

 

΄Ελληνας αδερφέ δεν είσαι

όσο τις μνήμες σου αρνείσαι,

και σέρνεσαι στις προσταγές τους

σαν ζώο μέσα στις σπηλιές τους..

 

Πονάει η αλήθεια,  άκουσέ με

και ύστερα, συγχώρεσέ με..

 

 

Φιλί ζωής – ψήφος εμπιστοσύνης

 

Τον πεθαμένο και αν φυλάς  νεκρός θα παραμείνει

ποτέ του δεν θα σηκωθεί  απ της φθοράς την κλίνη.

Και αν γίνονται προσπάθειες ψήφου εμπιστοσύνης

ίδιο το αποτέλεσμα  λόγω ανηκέστου φήμης

που σέρνεται διάχυτη  πάνω στην εξουσία

που έπνευσε τα λοίσθια  και είναι σαν πάγος κρύα.

 

Τι θα απογίνει όμως αυτός  που το φιλί της δίνει

με ποσοστό ελάχιστο φοβάμαι θα απομείνει

σχεδόν θα εξαφανιστεί  το κόμμα του μαζί του

θα χάσει την καρέκλα του  και το ζεστό φαί του.

Θρήνος  κλαυθμός ακούγεται  στα υπόλοιπα τα μέλη

που επικρίνουν  έντονα τον ευτραφή Βαγγέλη.

 

Κρίμα τα πρωθυπουργικά τα σκάφη που κινούσες

και μέσω  των φοροκλοπών  τα καύσιμα  ξοφλούσες..

Τώρα τι θα απογίνουμε, ο νεκρός αν δεν ξυπνήσει

Θα έρθει ο Αλέξης junior   για  να τους κυβερνήσει

το τελευταίο τους σταμνί  εκ νέου να τσακίσει

αφού η μαμά Αμερική τον έχει ευλογήσει…