Αλέξη.. 

Αλέξη ρίξε τα άρματα

δεν είναι εδώ οι ΗΠΑ

εδώ είναι χώρα των Ναζί

σκλάβα της εφορίας

και θα διέλθει δι’ εσού

η οδός της σωτηρίας.

Δεν γίνεται αυτόματα

να απελευθερωθούμε

αλλά απ’ τον κάθε ένα σας

αφού ξεκληριστούμε,

μετά θα έρθει η ίασις

και η απεξάρτησή μας

να ξαναγίνει ανθρώπινη

η δύστυχη ζωή μας.

Ρούφα λοιπόν ως νεογνό

το αυγό σου και προχώρα

μπας και σωθεί στην τελική

ετούτη εδώ η χώρα,

γιατί αν περίμενε από εσάς

τη λύση να προκύψει

για μια ζωή ο Γερμανός

θε να της λέει να σκύψει..

Καμένα είσαστε χαρτιά

ο Σόϊμπλε να σας πάρει

και σε όλους σας χρειάζεται

αγκαθωτό στυλιάρι..

΄Εχετε χάρη όλοι σας

που το μυαλό δεν κόβει

μέσα στον τάφο είμαστε

όλοι με το ένα πόδι

έχοντας εναλλακτικές

που δεν αξίζουν μία

και ως αντιπολίτευση

τα όργανα τα τρία..

Με λίγα λόγια έχουμε

αυτό που μας αξίζει

αφού μασάμε την τροφή

αφρίζει και ξαφρίζει..

Σαν δεν υπάρχει αρχηγός

το δρόμο να μας δείξει

η παρουσία  σας αυτή

ποτάμι θα μας πνίξει..

Οι αυταπάτες στους τυφλούς

μονάχα θα μιλάνε

σαν σκύλοι που δεν έχουνε

κάπου αλλού να πάνε..

 

 

 

Οι πιρουέτες της πολιτικής σκηνής 

Στριφογυρνούν με πιρουέτες μπροστά στα μάτια τα κλειστά σου

και αντί να ζαλιστούν εκείνοι η ζάλη είναι στα μυαλά σου

πέντε τα χρόνια που μπροστά σου σαν κινηματογραφική ταινία

το παρελθόν ξαναγυρνάει για να χλευάσει την πορεία

αυτή που θέλουν να βαδίζεις και έχεις καλά αποδεχθεί

δούλο σε θέλουν, δούλος είσαι και σε χορεύουν στο ταψί.

Μη τρέφεις φρούδες αυταπάτες ότι κανείς τους θα σε σώσει

η ίδια σου η αδιαφορία σε έχει ολότελα νεκρώσει

κοίτα λοιπόν σαν σαλτιμπάγκος αυτούς τους άθλιους πως χορεύουν

και μες τη σούπα τους να βράζεις, αυτοί θα σε αναμοχλεύουν

μέχρι στα δόντια τους να φτάσεις που θα είσαι λιώμα εντελώς

την πείνα τους να ξεθυμάνεις, είσαι ο ραγιάς ο εκλεκτός..

 

Αμετανόητοι διώκτες 

Είναι αμετανόητοι, ληστές καραμπινάτοι

χτυπούνε ανελέητα και κλείνουνε το μάτι

στων Γερμανών μας τη φυλή, που χρηματοδοτούνε

με ματωμένα μέλη μας, που τα καρατομούνε..

 

Για αυτούς δε βρίσκεται άξια ποινή να συνετίσει

το βρώμικο παιχνίδι τους να τους το σταματήσει

έτσι που κατσικώθηκαν στις πλάτες μας τις μαύρες

και κομπολόι παίζουνε με δανεικές τις χάντρες..

 

Που πήγαν η αντίσταση και οι λέξεις οι μεγάλες

έφυγαν σαν ένας καπνός, σαν της βροχής οι στάλες;

Κατάφερε το σύστημα να μας εξασθενήσει

και απ’ την τρομοκρατία του φύλλο να μην κουνήσει;

 

Δεν ξέρω ποιον να λυπηθώ, εμένα ή εσένα

που σιωπηλός και αδρανής κρέμασες την καδένα

που γράφει «ανεγκέφαλος», «των δοσιλόγων τρούλος»

αυτός που φταίει για όσα ζει, αμνήμονας και δούλος.

 

Δοσιλογισμός, πρόληψη-θεραπεία

 

Νόσος επάρατη που αν δοσίλογους προσβάλει

η χώρα καταστρέφεται, την κυβερνούνε άλλοι,

κατακτητές που σύννομα κινούνται με τα πιόνια

αυτά που τοποθέτησαν για να κυλούν τα χρόνια,

και όλα τα πλούτη που είχαμε μες τις δικές τους τσέπες

να κάνουνε κομπόδεμα, και εμείς φρικτοί επαίτες..

 

Μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να τους αποφύγεις

να έχεις επάρκεια  μυαλού και απόθεμα της μνήμης

Ποτέ στις κάλπες να μην πας ψήφο για να τους δώσεις

για να μην ψάχνεις έπειτα τρόπους να την γλυτώσεις

Πως τα ήθελες και τα έπαθες στο τέλος θα σου πούνε

και θα έχουνε το δίκιο τους όπως και να το δούμε..

 

Αν όμως στο κρανίο σου αέρηδες γυρνάνε

και τις ικμάδες του μυαλού, σαν φύλλα τις μαδάνε,

και είσαι εντελώς ανίκανος σε κρίση να μην σφάλλεις

θα πρέπει όσα σου ζητούν, να τους τα καταβάλλεις,

και έρμαιο τους θα γυρνάς, οίκτο να τους γυρεύεις

και για ένα ξεροκόμματο θα ζεις και θα παλεύεις.

 

Μέτρα που πρέπει να ληφθούν μήπως και την γλυτώσεις

είναι βαθιά στη φυλακή το να τους μπαγλαρώσεις

προτού αποδημήσουνε σε άλλα ξένα μέρη

με κανα ελικόπτερο που η τρόικα θα τους φέρει.

Μα όμως το καλύτερο δεν το έχω πει ακόμα

είναι να έχουν χλοερό και ελαφρύ το χώμα..

 

Οι αμυντικοί μηχανισμοί είναι εξασθενημένοι

γι αυτοί και σε κυριαρχούν αυτοί οι πουλημένοι

και με το φόβο φυλακής τη σκέψη κυνηγάνε

χρόνο για να κερδίσουνε όσο σε κυβερνάνε

γιατί αν πέσουν ύστερα, άντε να σηκωθούνε,

και οι προστάτες φίλοι τους.. ούτε που να τους δούνε..

 

΄Αξιοι..

 

Με δόσεις θα τους εξοφλώ ως τα γεράματά μου

τώρα που «ληξιπρόθεσμα» γίναν τα «δανεικά μου».

Τρέφω απεριόριστη σε αυτούς ευγνωμοσύνη

που τόσο με συνδράμουνε λέπι να μη μου μείνει..

Επιτυχία τρομερή η δοσοποίησή τους

σαμπάνιες δες ανοίγουνε και μπύρες στη βουλή τους

και εις υγείαν του ζαβού πίνουνε και βρυχούνται

όταν εις τις καρέκλες τους κάθονται και κοιμούνται…

 

Πίκρα μεγάλη του μυαλού αυτού που διαθέτεις..

Έτσι να σε εμπαίζουνε πως τους το επιτρέπεις;;

 

Άλλος γλεντάει άλλος μετά την πίτα τους πληρώνει

και άδειος στο σεντούκι σου ο γκρας σου καμαρώνει..

 

Κάμπιες μη μεταμορφώσιμες

 

Οι κάμπιες στο κουκούλι τους μέσα θα παραμείνουν

μόνο το γαστρεντερικό σύστημα να παχύνουν

ως μη μεταμορφώσιμες στο τέλος θα πεθάνουν

μάταιες οι προσπάθειες που χρόνια καταβάλουν

 

Εγώ ως πάντα  απεχθώς τις κάμπιες αντικρίζω

και στην αυλή μου όταν τις δω βγαίνω και την σκουπίζω

σκέφτομαι ότι άδικα τώρα παραπονιέμαι

που δεν τις εξαφάνισα για να μην τυραννιέμαι

 

Φαινόταν από την αρχή πως μέσα στο κουκούλι

θα μέναν ως το τέλος τους ψάχνοντας το σακούλι

των φιμωμένων δίποδων να τις μεταμορφώσει

και  πεταλούδας πρόσωπο η φύση να τους δώσει

 

΄Ακαρπη η προσπάθεια και αποτυχημένη

μονάχα ένας θάνατος τώρα τις περιμένει

Χειμώνας μπαίνει άγριος και του ΄Ελληνα  η γνώση

μπότα θα γίνει βάρβαρη στο χώμα να τις λιώσει..

Θα το δούμε και αυτό

Θα το δούμε κι αυτό, στην Ελλάδα του χθες

που ζητάει αρχηγό να γιατρέψει πληγές

το μωρό μεγαλώνει και θα ρθει η σειρά του

στην γνωστή την καμπούρα θα χτυπάει τα ραβδιά του.

Φύγε εσύ έλα εσύ με φαρμάκι στο βέλος

τα καμένα χαρτιά μας πηγαίνουν στο τέλος

κουρδισμένα αρκουδάκια δες χτυπούν παλαμάκια

το καράβι εξοκείλει θα χτυπήσει στα βράχια..

Η ρουφήχτρα εξουσία τους τραβάει στο βυθό της

και η πατρίδα βουλιάζει συνεχώς στο χαμό της

μα κανένας αντάξιος δεν υπάρχει να δώσει

στο εμπόριο τέλος και να τους εκδιώξει..

Μες το πάρτι μασκέ τους όλοι εκεί μια παρέα

να μετράνε τους ψήφους στην γαλάζια ορχιδέα

και όλοι μάχονται μόνο για εσένα ραγιά μου

αηδία γινάτι και κλεισμένα τα αυτιά μου,,

Μαχητές παρελθόντος που στη σύνταξη βγήκαν

δεν μιλάνε δεν βλέπουν γιατί δεν εκλεγείκαν

στην κοιλιά των θηρίων μασημένη τροφή τους

και στον πόνο που ρέει δεν ιδρώνει το αυτί τους..

Αλωνίζουν Ελλάδα τα ιερά χώματά σου

και μοιράζουν στον κλήρο τα χαμένα παιδιά σου…

Προϊόντα απομίμησης

Απλές απομιμήσεις μορφώματα του νου

είναι οι φιγούρες οι γνωστές, της ψήφου οι επαίτες

μα τίποτα καλύτερο δεν έχεις να προτάξεις

στο απόγειο της δόξας σου να σε αντιπροσωπεύσει

 

Σε αυτή την μετεμψύχωση που σου έχουν επιβάλει

κοιμάσαι ως σκεπτόμενος ξυπνάς σαν κουρδισμένος

άλλη η δική σου η άμυνα και άλλη των πουλημένων

που μες το σώμα σου ενεργούν χωρίς την άδειά σου

 

Μέχρι και την ταυτότητα που έχεις θα αλλάξεις

και επάνω της το όνομα θα γράψεις των εποίκων

που μες το νου σου κατοικούν και σε καθοδηγούνε

εκεί που οι ίδιοι θέλουνε και τα αφεντικά τους

 

Μια οικογένεια λοιπόν εμείς και η εξουσία

εμείς για τα χρωστούμενα στην τροϊκο-λαγνεία

και αυτοί στα των εισπράξεων και μόνο εποπτεία

 

και ζούσανε αυτοί καλά και εμείς, όπως αξίζει,

σαν  όντα προϊστορικά που η πείνα τα θερίζει

και πάλι από την αρχή γράφεται  η ιστορία

να αφανιστεί ο Έλληνας, να ζήσουν τα θηρία..

 

 

 

 

 

 

Ρεζερβέ το μαγαζί

Ποιο φύλλο πάλι να τραβήξω για να μπορώ να κυβερνήσω

που τρεις και ο κούκος μείναμε και τα κρασιά μας πίναμε

Εκκλήσεις κάνω βοηθείας και όχι κινήσεις μαστροπείας

που συνειδήσεις διαφθείρουν και  την κατάντια μου οικτίρουν..

Βγήκα στη ρούγα το λοιπόν να βρω λεβέντες με παρόν

και μέλλον για να με συνδράμουν και το κομμάτι τους να κάμουν.

Πόσοι σε μένα επενδύουν για να μπορούν να με ενδύουν

στην κρίση να επιβιώσουν και το τομάρι τους να σώσουν;

΄ Εχω καρδιά πολύ μεγάλη και γύρω μου όλοι παπαγάλοι

που το κουτάλι μου κοιτάνε και αν κάτι θέλω με ρωτάνε..

΄Εχουν τη μέση τους σκυμμένη, και την ψυχή τους πεθαμένη

και όλες οι  κόκκινες γραμμές τους έχουν  ξεβάψει απ’ τις πορδές τους..

΄Ετσι η πιάτσα μας δουλεύει, και όλα τα θύματα αγναντεύει

που περιμένουν να γυρίσει ένας τροχός για να κερδίσει

ένα κομμάτι ο πεινασμένος, ο άνεργος και  απολυμένος..

Από τον οίκτο τον δικό μου δίνω μια πρέζα στον λαό μου

τώρα που όλα θα τελειώσουν… και τα μνημόνια θα δώσουν

καρπούς στα μνήματα χαμένων όλων των δολοφονημένων..

Μα δεν γκρεμίζονται εκκλησίες με όλες αυτές τις συμπαιγνίες

που παίζουνε σαν θεατρίνοι όλοι της κλίκας οι δελφίνοι;

Πως μας χωράει αυτός ο τόπος  και δεν ευρίσκεται ένα τρόπος

ένας λαός να μας λυτρώσει και τα παπούτσια να μας δώσει

γιατί όσο μένουμε βρωμάμε και νοητά τους κυβερνάμε…

 

(αχ μανούλα και πατέρα, αχ και να έβρισκα τη σφαίρα

που το δράκο να σκοτώνει μες το μαρμαρένιο αλώνι..

Τούτη η ζήση τιμωρία για να ζούνε τα θηρία

και τους τίτλους τους να αλλάζουν όσο εμένα νε με σφάζουν…)

 

 

Ούτε φίδι στον κόρφο σου

 

Στα τόσα ψέματα που σου είπαν

ξέχασες ποια είναι η αλήθεια

ότι για δούλο σε πουλάνε

που του πλασάρουν  παραμύθια.

 

Τα πλούτη ετούτης της πατρίδας

όλα της τα έχουν ξεπουλήσει

και εσύ στον θάνατο τζογάρεις

και λες η τύχη θα γυρίσει…

 

Πόσο κοντόφθαλμος θα μείνεις

κοιτώντας μες την καταχνιά σου

εσύ για εκείνους θα δουλεύεις

και αυτοί θα τρώνε την σοδειά σου..

 

Μα το χειρότερο από όλα

είναι που λοβοτομημένος

γυρνάς στην χώρα των προγόνων

μες τα μνημόνια δεμένος

 

και δεν σηκώνεις το κεφάλι

ούτε τον ήλιο να κοιτάξεις

ούτε μαχαίρι ακονίζεις

την συμμορία τους να σφάξεις..