Σκουπίδια, τσιράκια και μοιρολογήστρες
Επικερδές επάγγελμα να είσαι μοιρολογίστρα
των καναλιών απόβλητο και των δοτών τσιράκι
να γλύφεις όπου έφτυνες πριν να σε χρηματίσουν
οι βρωμεροί εγκάθετοι, της τρόικας ασκέρι..
 
Σχολείο αυτοί δεν πήγανε, δεν ξέρουν να μιλήσουν
γραμματική δεν μάθανε, με λάδι ο μπαμπάς
αγόρασε τις γνώσεις τους σε ιδιωτικά σχολεία
να βγουν τα βουτυρόπαιδα στον μπούστο της οθόνης.
 
Ελλάδα όνομα κενό, που ναι ο πολιτισμός σου;
Που πήγανε οι άξιοι που εξαφανιστήκαν;
Τι ξωτικά σε κυβερνούν με ρόπαλα στα χέρια
και όλο χτυπούν αλύπητα το γέρικο κορμί σου;
 
Σκουπίδια πέφτουνε παντού, μια σιχασιά ένα πράμα
δεν ξέρεις πώς να σηκωθείς μέσα στην κατηφόρα
Φελλοί παντού κυκλοφορούν και το μαλλί χτενίζουν
ενώ καράβια χάνονται μέσα στην κατοχή..
 
Γιατί θα πρέπει εγώ να ζω μέσα σε αυτούς τους βάλτους
και πόση πρέπει υπομονή να δείξω πριν την τρέλα;
Πριν πιάσει κόκκινο η σιωπή και ουρλιαχτά λυθούνε
μέσα στης γλώσσας τη φυγή και του μυαλού την λύσσα;
 
Τότε το ελικόπτερο πρέπει να τους μαζέψει
γιατί αν τους βρω σε μάζωξη ποιος ξέρει τι μπορεί
η εκδίκηση να φανταστεί σαν τρόπους τιμωρίας
και αν θα προλάβει έγκαιρα να απογειωθεί…
 
 

Η μόνη λύση: Τηλεμεταφορά
«Ο διακτινισμός των αθλίων»

Ψεκάσαμε, σκουπίσαμε, τελειώσαμε με εμάς
Η επιστροφή στα κάτεργα είναι ξανά ρουτίνα
ολόκληρη η ορχήστρα μας και αυτός ο μπαγλαμάς
κοσμεί το συνοθύλευμα  απ’ τα ξεφωνημένα..
 
Μιας και να φύγουν δύσκολο, πυγμή ούτε για δείγμα,
και η καλλιέργεια του νου είναι εμβρυακή,
νομίζω ότι απόμεινε μια λύση να σωθούμε,
έστω και αν η πραγμάτωση είναι ουτοπική.
 
Προτείνω διακτινισμό, σε άλλους πλανήτες – όλη,
η θλιβερή ομήγυρης-   με μια μεταφορά,
γιατί τα δεδομένα μας της ζήσης μετρημένα
αυτοί με τα καλάθια τους και εμείς σπασμένα αυγά.
 
Σκεφτείτε τον Γιωργάκη μας να φεύγει μες το σύμπαν
αλλού μουστάκια αλλού κανό να ψάχνει για λεφτά
και όπως πάντα άπραγος, να λέει καλά που πήγαν,
εγώ τα είδα μόλις χθες, ήταν κολλαριστά..
 
΄Ενας στον άλλο να κρατούν κι όλοι μαζί για δρόμο,
το σκοτεινό και αχανή διάστημα να κοσμούν,
και εσύ με το χαμόγελο στα χείλη ανθισμένο
να σκέφτεσαι πανευτυχής, να εξαϋλωθούν..
 
 

Υπό αφανισμό οι γέροντες
 
Μάνα μου η ανάπτυξη
χρειάζεται θυσία
όχι να τρέχεις στους γιατρούς
για μια ευαισθησία,
πρέπει απλά να το δεχθείς
χωρίς τις αντιρρήσεις
τώρα που έμεινες τυφλή
και ίσως να ρωτήσεις
γιατί το φαύλο σύστημα
σε έχει πεταμένη
τώρα που το χρειάζεσαι
σαν ηλικιωμένη.
Στο μαύρο το σκοτάδι σου
(Τυφλώθηκες γυναίκα),
γιατί δεν είχες τα λεφτά
(σου τα ζητούσαν δέκα)
κάθεσαι τώρα και απορείς
πως να το εξηγήσεις
αυτό που σου συνέβηκε
κι αν θα τους τιμωρήσεις
που έπρεπε στην υγεία σου
να κόψουνε και κάτι
και εσύ να μείνεις μάνα μου
μονάχα με ένα μάτι…
Αυτοί κοσμούν τις λίστες τους
και είναι ματσωμένοι,
φράγκο δεν δίνουν μάνα μου
σε έχουνε χεσμένη..
Μα θα γυρίσει το μυαλό
και η σκέψη θα θολώσει
και ίσως  η αυριανή
να μην τους ξημερώσει..
 

Ο καμβάς των αποτυχημένων
 
΄Εχουν πτυχίο αποτυχίας από του κράτους τη σχολή
το χρόνο δε της φοίτησής τους,  τους το νε χάρισες εσύ.
Βαστάζοι ο ένας για τον άλλο και γυροφέρνουν το ψητό
κάθε τα μούτρα τους που βλέπω θέλω να κάνω εμετό.
Ποια η αξία η δική μου σαν ΄Ελληνας σας ερωτώ
γνώμη για τίποτα δεν έχω και είμαι φρικτό μηδενικό
που όλοι τριγύρω μου γυρνάνε σαν αλογόμυγες παχιές
και έχω την μπάλα μου χαμένη και με ταράζουν στις κλωτσιές..
Αξιοπρέπεια δεν έχω, αφού με κυβερνούν αυτοί
η μάχη που έπρεπε να δίνω έχει σχεδόν απωλεσθεί.
Αυτοί με «σούσι» και «σουβλάκια» οι ηγεμόνες της ντροπής
σε ειρωνεύονται δικέ μου, και εσύ γραμμή να κρεμαστείς.
Ποιος θα σου πει ότι υπάρχεις πως είσαι ακόμη ζωντανός
και όλοι αυτοί που σε εμπαίζουν, ο όφις ο φαρμακερός,
που όταν το  δέρμα του αλλάζει, νομίζεις θα συνετισθεί,
και θα σε πάει στην ευτυχία, που δυστυχώς δεν θα φανεί..

Μούγκα στη στρούγκα
 
Βλέπω στροφή στα δεξιά
και μουγγαμάρα πλήρη.
Τα πρόβατα μες το μαντρί
κάνουνε χαρακίρι,
και οι βοσκοί στην στάνη τους
το γάλα στο ποτήρι.
Σώπασαν όλες οι φωνές
μάταια φαίνονται όλα,
μονάχα να είναι το φαί
μέσα στην κατσαρόλα..
Εκεί μας καταντήσανε,
ξυπνάτε κοιμισμένοι…
Αυτή είναι η ελπίδα μας
άλλη δεν απομένει..
Μονάχα η επανάσταση
στο δίκιο ποτισμένη,
αλλιώς η μέρα αύριο
είναι καθορισμένη..
Οι τάφοι έχουν όνομα
καθένας το δικό του,
ευάεροι και ευήλιοι,
μες το μνημόνιό σου.
Τζάμπα το γράφεις το όνομα
τζάμπα μιλάς τη γλώσσα,
΄Ελληνα που καμώνεσαι
πως τα έχεις τετρακόσια..
Τους Tούρκους διαδέχτηκαν
τα βλήματα τριακόσια.
 

Υπό αφανισμό οι γέροντες
 
Μάνα μου η ανάπτυξη
χρειάζεται θυσία
όχι να τρέχεις στους γιατρούς
για μια ευαισθησία,
πρέπει απλά να το δεχθείς
χωρίς τις αντιρρήσεις
τώρα που έμεινες τυφλή
και ίσως να ρωτήσεις
γιατί το φαύλο σύστημα
σε έχει πεταμένη
τώρα που το χρειάζεσαι
σαν ηλικιωμένη.
Στο μαύρο το σκοτάδι σου
(Τυφλώθηκες γυναίκα),
γιατί δεν είχες τα λεφτά
(σου τα ζητούσαν δέκα)
κάθεσαι τώρα και απορείς
πως να το εξηγήσεις
αυτό που σου συνέβηκε
κι αν θα τους τιμωρήσεις
που έπρεπε στην υγεία σου
να κόψουνε και κάτι
και εσύ να μείνεις μάνα μου
μονάχα με ένα μάτι…
Αυτοί κοσμούν τις λίστες τους
και είναι ματσωμένοι,
φράγκο δεν δίνουν μάνα μου
σε έχουνε χεσμένη..
Μα θα γυρίσει το μυαλό
και η σκέψη θα θολώσει
και ίσως  η αυριανή
να μην τους ξημερώσει..
 

Τι και αν είμεθα αμοιβάδες
 
Πρωτόζωα οργανισμοί 
βακτήρια γευματίζουν
στα έλη που ευρίσκονται
όταν δοτούς ψηφίζουν..
Μονάχα η διατήρηση
ζωής ενδιαφέρει,
και ως πειραματόζωα
η τρόϊκα μας φέρει,
στα χέρια αυτών των αρχηγών
τα σκληραγωγημένα,
που εμπειρία έχουνε
να βρίσκουν τα κλεμμένα,
και να τα συγκεντρώνουνε
πίσω για να τα δώσουν
σε αυτούς που μας δανείζουνε
για να μας ξεχρεώσουν..
Σκέψη καμία δυστυχώς
και ο προβληματισμός μας
αν θα πετύχει ο θλιβερός
ανασχηματισμός μας..
Σκατά στα μούτρα μας
λοιπόν που έθνος αμοιβάδων
είμαστε και η πορεία μας
στα χέρια των νταβάδων,
που τρίβουνε τα χέρια τους
και καθαρή την βγάζουν,
και όλα τα λερωμένα τους
στην ανοχή μουλιάζουν..

Samarian news
“Ευπειθώς αναφέρω”
Μια υποψία πανικού εσχάτως με κατέχει
όταν στης κάλπης το κουτί η μνήμη μου συντρέχει
μήνυμα δυσαρέσκειας ένας λαός χαρίζει
και σε θολές αναλαμπές το μέλλον μας φωτίζει..
 
Αν κάνουν στάση πληρωμών εγώ τι θα τους δώσω
και τον Γερμανικό ζυγό πως θα τον ξεπληρώσω;
 
Απανωτά αθροίσματα οι τόκοι έχουν πάρει
και η Δωροθέα θα μου πει τι κάνεις βρε ζαγάρι;
Νομίζεις ανεξάρτητος πως είσαι στην καρέκλα,
αν έχεις τόσο στραβωθεί άναψε σπαρματσέτα
και μπες σε σάουνα καυτή μαζί με μια πετσέτα
μήπως σου πέσει ο πυρετός και η μνήμη ξεθολώσει
και θυμηθείς βρε άχρηστε ποιοι σε έχουνε στεριώσει,
τα χρόνια αυτά της κατοχής μετά από το Γιωργάκη
και ψήσε ένα στα γρήγορα, πικρό, χωρίς καϊμάκι
δεν θα σηκώσεις εύκολα εσύ το μπαϊράκι,
κι’ αν δεν το φέρεις γρήγορα σε μας το παραδάκι
από όπου  ήρθες θε να πας μέσα σε ένα λεπτάκι..
 
Βόηθα με Γιάννη,  βόηθα με και φέρε κανά φόρο
γιατί θα αναστήσουνε μέχρι και τον Τσιφόρο
να κάνει επανέκδοση εις την μυθολογία
με μένα πρωταγωνιστή που έχω και πτυχία,
που λέω για ανάπτυξη και μειδιούν και οι πέτρες
και το «πλεόνασμα» μισούν γιατί δεν είναι επαίτες.
 
Ακόμα και το δούλεμα έχει τα όριά του
και αλίμονο, ο ΄Ελληνας αν ρθει στα συγκαλά του
μέσα από την εκδίκηση θα βρει την λευτεριά του
γιατί κουράστηκε να ζει σαν γύφτος στη γενιά του.
 
 
 

Στο ταψί
 
Θα μας χορέψουν στο ταψί
αυτοί που ψήφισες εσύ
χωρίς νοημοσύνη.
Πες μου τι ένσημα χρωστάς
σε ποιο ταμείο τα κολλάς
ραγιά, και ποια ευθύνη
έχεις για τις επιλογές
που έκανες μέχρι εχθές
προς των δοτών τα κτήνη!
Να ζήσης θες μονάχα εσύ
και ο διπλανός σου ας χαθεί
αυτό σε νοιάζει μόνο
τα δίχτυα όμως τους αυτά
θα σε τυλίξουν φουκαρά
σαν του ψαριού το γόνο!
΄Αρχισαν πάλι οι χοροί
στης εκλογής τους τη γιορτή
και στήσανε τραγούδι
Πες μου ποια θέση θα φυλάς
με το λυχνάρι που κρατάς
σαν θα καεί το πελεκούδι
και τα πατζάκια σου τα δυό
αν θα τα σβήσεις με νερό
στου θρήνου το λουλούδι..
Αυτοί θα ζήσουν και όχι εσύ
και αυτό το δύστυχο παιδί
(που το ξεσπίτωσες εσύ)
στα ξένα που θα φύγει
θα καταριέται τη στιγμή
που βρέθηκε σε αυτή τη γη
και θα σε αποφύγει..
 

Σαν πας..
Γνέθουν μαλλί οι άθλιοι
μαλλί της κεφαλής μας
και το χουν για προσάναμμα
στη θράκα της ζωής μας.
΄Ηρθε ο καιρός για δήλωση
πριν πας να το ζυγίσεις
αν έχεις έτοιμο σεφτέ
να τους φιλοδωρήσεις.
Καλού κακού υπογλώσσιο
να έχεις μέσα στην τσέπη
για να το πάρεις έγκαιρα
στη ζάλη που θα έρθει.
Εδώ είναι χώρα υπάκουη
χώρα σιροπιασμένη
για την μασέλα των δοτών
την σιδερο-φτιαγμένη.
Φύλλο δεν πέφτει αντίδρασης
και όλοι παραδομένοι
για θάλασσα ετοιμάζονται
να είναι δροσισμένοι.
Πατρίδα πια μην καρτεράς
τίποτα και κανέναν
είναι η νύχτα σου βαριά
και τα δεσμά χτισμένα..
Το πρώτο εγκεφαλικό
το έφερε ο Γιωργάκης
κι ύστερα ο Λευτέρης μας
ο Φώτης ο Αντωνάκης.
Και τώρα πια κατάκοιτη
στο άρρωστο κρεβάτι
περνοδιαβαίνουν οι «γιατροί»
όμως δεν κάνουν κάτι.
΄Ολη η περιουσία σου
χρόνια δημοπρατείται
και αν ψάχνεις τον  σωτήρα σου
το σύστημα αρνείται,
γιατί το χρήμα το κρατούν
μόνο οι τοκογλύφοι
που χρόνια διεκδικούσανε
την ζηλευτή την νύφη
που έστω και αν είναι ασθενής
κέρδη τους αποφέρει
να συντηρείται αιώνια
το βρωμερό ασκέρι.