25η Μαρτίου 1821 ή μήπως 2019..

Μυρίζει η γης από θυμάρι, και σκλαβωμένων ιαχές
στον τόπο ετούτο η σκλαβιά μας, γεμίζει πόνο τις ψυχές..
Που είναι ο ψηλός ο καβαλάρης, καβάλα στο άλογο να ‘ρθει
και έχει φυτρώσει το χορτάρι, μες των ανέμων την οργή;

Με τον σταυρό στα δυο μας χέρια, και το κεφάλι μας ψηλά
με της ψυχής την περηφάνια, λέμε λιτά «Χρόνια Πολλά»!
Σαν ανταμώσει η ελπίδα, πηγή να σβήσει την φωτιά
τότε θα ανθίσει η λευτεριά μας, και εμείς θα ζήσουμε ξανά!

Συντάξιμες αποδοχές

Δεν ξέρω πως το ξέχασα αυτό να το δηλώσω
(όχι πως ήθελα κακώς, σύνταξη να τσεπώσω..)
αλλά δεν είχα απάντηση από την πολιτεία
αν του νεκρού η σύνταξη κρατάει πενταετία..

΄Οταν να δώσω συνδρομή θέλησα στον αγώνα
(να γίνω ευρω βολευτής, όχι τηλεπερσόνα..)
σήκωσαν τα μανίκια τους οι «Νέο δημοκράτες»
και έπεσαν ηλεκτρονικά, στο facebook, οι φάπες..

Μην δούνε άνθρωπο λοιπόν να θέλει να προκόψει
(τον βάζουν να λικνίζεται στης προσβολής την κόψη)
και όλα τα χρέη μένουνε απλήρωτα αλί μου΄..
Με την ροή των «νέων» μου, κόπηκε η χολή μου..

Ταχιά νέο ξεκίνημα θα κάνω στα δημόσια
γιατί τελειώνουν δυστυχώς τα έρημα τα γρόσια
Σαν βγει όμως το κόμμα μας δεν θα με λησμονήσει
θα σεβαστεί την μνήμη μου και θα με ανταμείψει..

Στου στεναγμού την γέφυρα τώρα θα σεργιανίσω
(αφού δεν έχω σύνταξη, κομφόρ για να ψωνίσω..)
Πάλι με χρόνια με καιρούς ο «διάβολος» θα φέρει
στην εξουσία οι «ικανοί» κι ας έχουν ένα χέρι..

(επονομαζόμενο για λόγους «δίκης προθέσεων», αριστερό..)

Ηλιοκαμένες εικόνες

Τα βράδια κάτι σκουριασμένες αναμνήσεις
όπως οι άγκυρες σε σπρώχνουν στα βαθιά
Λένε τα λόγια για αγάπη να μιλήσεις
και όχι για κάποιον που σε πλήγωσε βαθιά

Ηλιοκαμένες οι εικόνες σου στο τζάμι
Έξω η θάλασσα αθόρυβα χτυπά
πάνω στα βράχια και εσύ νοιώθεις την αλμύρα
μέσα στο αίμα που τις φλέβες σου χτυπά

Τα βράδια κοίτα πως φοβάται το φεγγάρι
να δει τα μάτια σου που λάμπουνε υγρά
ήρθε η άνοιξη και το νωπό χορτάρι
λιώνει στο πόδι της ψυχής που το πατά

Αμπελοφιλοσοφίες

Σαν καταλαγιάσει η μπόρα, θα ξεχάσει δεν μπορεί
έρχεται η στιγμή που κλείνει μες τα στήθη μια πληγή
Σκέφτηκες, δεν θα σε κρίνω.. και ισχύει γενικά,
μα άλλα λέει η λογική μας κι άλλα ακούει η καρδιά

Αμπελοφιλοσοφίες θα γραφτούν από σωτήρες
που στο πρόβλημα των άλλων
παντογνώστες και φωστήρες
Τίγκα στην υποκρισία οι γνωστές μας οι ξερόλες,
που απ το πάρε και απ το γλείψε,
λιώσαν όλες τους τις σόλες

Σαν αποδημήσει μόνη για να ζήσει στα ζεστά
θα περάσουν χίλιοι χρόνοι μα θα γιάνει τελικά
Ξόφαλτσα θα την πετύχει, ετούτη η σφαίρα της βολής
κι όλα θα τα ξεπουλήσει, ντιπ παρά, μισοτιμής..

Ούτε χαμπέρι

Τα τίναξε τα πέταλα
ο δόλιος έρωτάς μας
σαν άνθη της αμυγδαλιάς
που σκόρπισε ο βοριάς μας

Ούτε χαμπέρι έστειλες
δυο χρόνια που χεις φύγει
κι είναι η σιωπή στη θύμηση
φαρμάκι και λεπίδι

Φιλιά στάζω στα όνειρα
τα βράδια του Σαββάτου
βωμός για τις θυσίες μου
που έγιναν του κάκου

Υπουργός φακελώματος του πολίτη
Μια ταινία με ασυνήθιστη πλοκή
Παίζεται και στο διαδίκτυο
Τίτλος
«Η Γριοβασίλη” στο παρατηρητήριο για ταραξίες»
Υπόθεση
“Ο εντοπισθής ταραξίας”
Σκιάχτηκα μόλις άκουσα συνέπειες πως θα χω
και στο λαιμό μου έκατσε η φέτα απ τον τάκο..
Που με σταμπάραν τα σκυλιά ενάντια να γράφω, κανα χουνέρι ποινικό, τι λέτε, θα το πάθω ;
Ίσως με προσαγάγουνε για κάνα καφεδάκι;
Η θα σερβίρουνε μεζέ, κρασί με χταποδάκι;

Το νταραβέρι όμως αυτό πλήρες είναι κινδύνων
εν μέσω των ιώσεων και άρρωστων υπευθύνων
Ίσως με πιάσουν εμετοί, διάρροιες, λοιμώξεις και άντε μετά να βρεις γιατρό και να το νε πληρώσεις

Το πάθημα μου θα σας πω δύστυχος ψηφοφόρος, ολοσχερώς με τέλειωσε ο “αριστερός” ο χώρος

Ζήτησα μουσταλευριά και πλαστικό μου ‘δωσαν
Έσπασα την μασέλα μου, εκτός που με δαγκώσαν

Ίσως με πουν φασισταριό (την σκούφια τους να βγάλουν ) και εξ ιδίων κρίνοντας ταμπέλα να μου βάλουν..

Το δάχτυλό τους θα κουνούν “αυτή η ανωμαλία που άνθισε στον τόπο μας, έχει αφετηρία, ετούτο το αντιδραστικό άτομο που χει γράψει ενάντια στην ανάπτυξη φωτιά που να το κάψει”!

“Γριοβασιλη”
Τα φίμωτρα είναι για καλό, αν θα το καταλάβεις, πριν κάνεις κάποια κριτική πρέπει να μεταλάβεις, και τιμωρία μόνος σου να αιτηθείς ραγιά μου (με πιάνει ένα σύγκρυο στην ραχοκοκαλιά μου) και ίσως κατανόηση το κόμμα να σου δείξει, να την γλυτώσεις ελαφρά, και η σούπα να μην πήξει..

Αλλοιώς τσουράπια θα φοράς μέχρι τα γηρατειά σου, και για δουλειά στο διηνεκές θα ψάχνουν τα παιδιά σου.

Τραγούδα εύθυμα λοιπόν δύστυχε θεατρίνε, κι αν κάτσεις στην καρέκλα μας, τότε μονάχα κρίνε..

Είμαι σκληρόπετση πολύ και άμα το αποφασίσω του ταραξία τον κίνδυνο μπορώ να αποσοβήσω

Ταραξίας προς Γριοβασίλη
“Το μυαλό Γριοβασίλη, δεν το τρώνε ούτε οι σκύλοι”..

Εκτός ύλης

Μαθητιώσα νεολαία

Νοιώθουμε κούραση βαριά
όταν διαβάζουμε Μελά
εμείς τον «αλυτρωτισμό»
ξορκίζουμε σε ένα λεπτό
Γλώσσα ιστορία και θρησκεία
μας ρίχνουνε μες την ανία..

Υπουργική οδηγία προς ναυτιλλομένους

Στους γενετήσιους αδένες,
γραμμένες γνώσεις μα και πένες
Έργο μας να δουλεύουμε
για να σας «εκπαιδεύουμε»
Το επιχείρημα σαθρό, δεν είναι
και θα σας το πω
«Και εμείς που δεν διαβάσαμε
δες, τίποτα δεν πάθαμε»

΄Ημουν

Ήμουν αστέρι λαμπερό στα πρώτα μας τα μέλια
Σοκολατένιο το φιλί, το σ’ αγαπώ με γέλια
Βαλέ και άσσο έβγαλες κρυφά απ το μανίκι
και έγινε η ήττα της ψυχής, της προδοσίας νίκη..

Ξορκίζω τώρα τις σκιές το χάραμα για να ‘ρθει
Φωνάζω μεγαλόφωνα, πως, έχω κάνει λάθη ..
Ήταν χρυσό το υλικό μα θάμπωσε στο χρόνο
και το όνειρο που κάηκε εγώ θυμάμαι μόνο..

Ήμουν στο τζάμι της καρδιάς σπουργίτι και χτυπούσα
Μονάχα λίγη ζεστασιά στην κάμαρη ζητούσα
Σου τέλειωσαν τα ψίχουλα και στα σβηστά τα φώτα
κανένα πια φτερούγισμα δεν είναι όπως πρώτα..

Εμπεριστατωμένες ανάγκες

Προσχώρηση πολιτικών σε άλλα κόμματα,
λόγω ηυξημένων .. υποχρεώσεων..

Για τούτο το στεγαστικό
έχασα την τιμή μου
και γυρολόγος έγινα
στην νόθα ύπαρξη μου

Η ένδειξη «αριστερός»
έντιμο δεν με κάνει
μα αποδίδει χρήματα
σβέλτα και μάνι μάνι

Τόσους «προσανατολισμούς»
που άλλαξα τρομάζω
(ούτε πυξίδα να ήμουνα..)
το χάλι μου χλευάζω

Μέχρι την ψήφο πούλησα
κι έγινα “Η” ξεφτίλα..
Δεν σταματάει δυστυχώς
αυτή η κατρακύλα..

Στραβοί κουτσοί και απαίδευτοι
το team αποτελούμε..
Σαν έρθουνε οι εκλογές
να δω που θα κρυφτούμε..

Το αυτό επιθυμώ και “δι’ υμάς”

Το θάρρος λείπει για να βρεις
τις λέξεις να εννοήσεις
Μπαλόνι που δεν μπόρεσες
στα χέρια να κρατήσεις
Και πέταξε στο φύσημα
του αγέρα και ανεβαίνει
ώσπου στον ήλιο να καεί
μοναχικό θα μένει..
Και αφού το εθιμοτυπικόν
θέλει ευχολογίες
σε αγάπες που προδόθηκαν
(αγάπες κι αηδίες..)
δωσ’ τις ευχές σου προς το εκεί
που τόπο αυτές θα πιάσουν,
εδώ οι λέξεις της ευχής
μπορεί να ξεθωριάσουν
Ο νοικοκύρης θυρωρός
νομίζω δεν θα γίνει
Θα καταπιεί αμάσητο
σαν χάπι την οδύνη,
και μιας που απέκτησε
καλή,σχέση στην μοναξιά του,
στου αύριο την αναλαμπή
θα πει τα όνειρά του..