Τάδε έφη Ταμήλος
Ταμήλο κάτσε φρόνιμα, κόψε τις ιστορίες,
άσε τις λάμπες ήσυχες και όσες αηδίες
θα σου ρθουν μες την κεφαλή,
όπως σου μπουν να φύγουν,
γιατί σου θέτω ερώτημα οι τρίχες
πως θα μείνουν, σε θέση λίγο ευπρεπή,
άμα δεν τις χτενίσεις, του μουστακιού
την πρόσοψη  σαν πας να ξεσκονίσεις,
είναι το φως της λιγοστό, σαν την νοημοσύνη
αυτή που διαθέτετε, ίχνος να μην σας μείνει..
Βούτα τη γλώσσα στο μυαλό πριν να το ξεστομίσεις
το κάθε τι που θα σκεφτείς, γιατί θα με συγχύσεις,
και είναι λιγάκι δύσκολο σε τούτη εδώ την τρέλα
με ψυχραιμία να σκεφτώ την πριονοκορδέλα,
που θα ήθελα το σύστημα αυτό να το λιανίσω,
για να μπορέσω εξ αρχής σαν ΄Ελληνας να ζήσω..
΄Ολα πρησμένα γίνανε, γι αυτό δεν περπατάμε
και λίγα δόντια άρρωστα σκουπίδια να μασάμε
και ύστερα απ΄τον μηρυκασμό να φτύνουμε λεβέντες
που δρόμο για να φύγουνε, όταν θα κλάσουν μέντες,
θα ψάξουν με περίσκεψη και με πολύ βιασύνη,
όταν θα κινδυνέψουνε, ρουθούνι να μην μείνει.
΄Οσο αργεί η εκδίκηση, τόσο θα σας πονέσει
και ελπίζω μία φυλακή όλους να σας χωρέσει..