Μαύρα γενέθλια

 

Την τούρτα την φανταχτερή την Κυριακή θα κόψω

Κατάφερα για μια χρονιά πρωθυπουργός να νοιώσω

στις στιβαρές τις πλάτες μου σήκωσα την ευθύνη

να μεγαλώσει ο φόρος σας και λαίλαπα να γίνει..

Κρατάτε τσίλιες φύλακες μη μπει κανας αγρότης

και ο δεσπότης στην γιορτή μας γίνει Παναγιώτης

και αντί να σβήσω το κερί, κοπεί καμιά  χολή μας

ύστερα ο Σόιμπλε τι θα πει, σαν μάθει την πομπή μας..

Το ρεζιλίκι που έπαθα ακόμα να ξεχάσω

Ηλίθιο με προσφώνησε, μα εγώ του είπα πάσο

και τον Αλέκο έκανα, θαρρώ έτσι αρμόζει

γιατί τον αποστόμωσα, τον άθλιο καραγκιόζη..

Δώρα ποτά μην φέρετε, φέρτε καμιά περούκα

στολή για να ντυνόμαστε, καμία στρακαστρούκα

να πέφτει στις εξόδους μας, αλλού για να κοιτάνε

όσοι μας περιμένουμε, μην ζωντανούς μας φάνε..

Αίσιο τέλος εύχομαι να χει η εκλογή μας

Ψύλλος στον κόρφο μας γιατί, η δεξιά στροφή μας

γέμισε οργή τα πρόβατα, δεν μπαίνουν στα μαντριά τους,

και πως θα τα αρμέξουμε με τα βελάσματά τους;

Πρώτη φορά «αριστερά» ανέκδοτο μου μοιάζει

Πονάει αυτός ο έρωτας μα τους εκστασιάζει

Σαν βουρλισμένοι ψάχνουνε λεφτά να συγκεντρώσουν

τα «χρέη» που αθροίζονται εμπρόθεσμα να δώσουν

(τις τρύπες που ξεφύτρωσαν να δω πως θα βουλώσουν)

 

Αν το επιτρέψουνε μπορεί δεύτερος χρόνος να ρθει

Στην φτέρνα όμως του ραγιά βαθιά θα μπει το αγκάθι

Μα δεν το πολυσκέφτομαι, πρέπει τον εαυτό μου

λίγο και εγώ να τον σκεφτώ, και όχι τον «λαό μου»