Βγήκε ο ήλιος και το χιόνι σου θα λιώσει
κρύα καρδιά έχεις το μέσα μου παγώσει
θα σε θυμάμαι «το γλυκό, γλυκό μου ψέμα»
γιατί σ’ αγάπησα και μην το κάνεις θέμα

Αρκεί για μένα αυτό το λάθος να αναλάβεις
κι απ την συγνώμη του θεού να μεταλάβεις
έχει η καρδιά μου μια περίσσεια να σου δώσει
τι κι αν τα χέρια σου την έχουν ξεριζώσει

Εκεί που κρύβεσαι τις τύψεις να αποφύγεις
όσο κι αν χτύπησα την πόρτα δεν ανοίγεις
ξέρω πως πέρασε η ζωή μου στο μαζί σου
μα εσύ γαλήνιος και απρόσιτος κοιμήσου