Οι παρατρεχάμενοι και οι «μη»

 

Αγώνα επιβίωσης ξανά «πρέπει» να δώσω

κλεμμένα και αδήλωτα «εκείνων» να πληρώσω..

Αυτοί αποφασίσανε και εγώ θα εκτελέσω,

ομάδα προνομιακή δεν είμαι να μπορέσω,

σε θέσεις προσωποπαγείς να με τοποθετήσουν,

και με χιλιάρικα ευρώ το στόμα να μου κλείσουν.

Εγώ παρατρεχάμενος δικός τους δεν θα γίνω..

Ούτε ποτέ τους ψήφισα, και στο νερό που πίνω,

κάλιο στα μαύρα τα βουνά σαν λύκος να γυρνάω,

παρά τις άθλιες φάτσες τους σαν ζώο να κοιτάω..

Κτίριο με επίπεδα η ζωή σε αυτή τη χώρα..

Ρεμβάζουν και καλοπερνούν επάνω στην αιώρα

τα «αριστερά τους» τα παιδιά τα «τακτοποιημένα»

και τα δικά μας τα παιδιά πρόσφυγες για τα ξένα.

Οκτώ χρονάκια άνεργος ξέρουνε τι σημαίνει;

Για ποια «αξιοπρέπεια» μιλούν οι πουλημένοι;

Αυτή που δεν την μάθανε σαν πήγανε σχολείο,

για αυτό μας καταντήσανε, από χρυσωρυχείο,

σε αποθήκες των κορμιών, που έχουν κουβαλήσει,

και έτσι «αναίμακτα» όλους μας, μας έχουν κατακτήσει!