Ένα, ένα θα φύγουν όσα με είχαν τυφλώσει
και γυμνή θα απομείνει η αγάπη η τόση

σαν λουλούδι κομμένο στο ποτήρι θα μείνω
αχ και να χες δηλώσει, σ’ αγαπώ δεν σ’ αφήνω

μέχρι χθες σου γελούσα σαν παιδί χαϊδεμένο
της αγάπης σκορπούσα το γλυκό πεπρωμένο

τυφλωμένα τα μάτια την αλήθεια μισούσαν
και χαμπάρι δεν πήραν τι σκοτάδι κοιτούσαν