Αγαπημένη μου ποιες σκέψεις σε βαραίνουν
κι οι λέξεις χάνονται δεν ξέρω που πηγαίνουν
κι αυτό το τείχος της σιωπής που μας κυκλώνει
είναι στις κρύες μας στιγμές το μαύρο χιόνι

Αγαπημένη μου βοήθα με να φτάσω
σε μέρη άγνωστα, από εσένα να περάσω
την χαραυγή να περιμένω μακριά σου
μες στα σεντόνια που δεν γέρνουν τα μαλλιά σου

Αγαπημένη μου τον όρκο που χα δώσει
για χίλιους λόγους το μυαλό έχει ακυρώσει
μην εμπιστεύεσαι του έρωτα τα λόγια
μπορεί να γίνουν του χαμού τα μοιρολόγια