Στην καρέκλα που ακουμπάς βασιλικέ μου
ευωδιάζεις όπως πίνω τον καφέ μου
και θαυμάζω την ζωή που σ’ έχει φέρει
από εκεί που τριγυρνούσες σαν αστέρι

Της αγάπης μου μικρό μου λουλουδάκι
μες την χούφτα μου ολόθερμο χεράκι
πόση ελπίδα στην ζωή μου μέσα στάζεις
σαν σε βλέπω ένα βιβλίο να διαβάζεις

Εδώ φτάνει τον παράδεισο τον βρήκα
στων ματιών σου την καθάρια τους την γλύκα
μόνο εκείνος θα μπορεί να καταλάβει
όποιος έχει στην αγάπη μεταλάβει