Ένας γλάρος πέταξε για να ‘ρθει κοντά μου
και να πάρει ζεστασιά απ’ την αγκαλιά μου

χρόνια ανεμόδαρτος στο γαλάζιο κύμα
κάθε πέταγμα πνοή στης ζωής το βήμα.

στα βρεγμένα του φτερά ήλιος και αλμύρα
και στα μάτια της ψυχής αίμα και πορφύρα

είναι τα άστρα οδηγός στο μακρύ ταξίδι
ακουμπάει στην κουπαστή σαν λευκό στολίδι

μέσα μου οι αγάπες μου, σαν βροχή στεγνώνουν
και στην πρώτη χαραυγή τα όνειρα ζυγώνουν