Σαν πήρα τον ανήφορο να ‘ρθω να σ’ ανταμώσω
έψαχνα μια εξήγηση να βρω για να σου δώσω
Μα ποιος μπορεί ολόγυμνος την γύμνια του να κρύψει; καμιά αιτία προφανής να τον υποστηρίξει..
Υπάρχουν τα αισθήματα που όποιος τα έχει νοιώσει, ανάγκη δεν θα παραστεί για να επανορθώσει..
(πως ήταν σκύλος φιλικός και όχι μια αρκούδα,
φιλί προσφέροντας συχνά που ήταν του Ιούδα.. )
Υπήρξαν σίγουρα στιγμές που ήθελα να σε σώσω, κι απ’ την φρικτή κατακραυγή του κόσμου να γλυτώσω, μα συγχωρούσα μέσα μου αυτήν μου την ασχήμια μέσα στα τόσα υπαρκτά του έρωτα ενθύμια.
Είπα στο τέλος προσκυνώ Θεό και τις βουλές του, αρκεί εγώ να ‘μαι καλά κι όλες οι πρακτικές μου, ποιος το μπορεί αληθινά να γίνει κάτι άλλο πέρα από αυτό που έγινε και κρύβει στον καβάλο..