Τράβηξες το φύλλο το καλό
δεύτερη φορά για να ρεφάρεις
έβγαλες το αισθησιακό
μέχρι τέλους να με εξιτάρεις

Βέβαιος ότι σε αγαπώ
πέρασα και τις δοκιμασίες
γίναν πεποιθήσεις τα εγώ
με μικρές σταγόνες προδοσίας

Ο παράγοντας να φύγω να σωθώ
ήτανε απών απ το μυαλό σου
έδιωξες να πάει στο καλό
κάποιον που τον είχες άνθρωπο σου

Τώρα στα νερά τσαλαβουτάς
βρώμικη ζωή να καθαρίσεις
κάτσε εκεί που είσαι να χαρείς
δεν σε θέλω πίσω να γυρίσεις

Μόνη μου ζεσταίνω την καρδιά
που παγώνει μες τα κρύα βράδια
μέχρι ο ήλιος να ‘ρθει το πρωί
να φωτίσει τα άγρια σκοτάδια