Δεν είναι όσα αρνήθηκες
λες και δεν τα ‘χες ζήσει
είναι που δεν ξεχώρισες
την ζάλη απ το μεθύσι

Έγινες άσπλαχνος εχθρός
εγώ που όλα για σένα
τα σκόρπιζα απλόχερα
και σ’ είχα μόνο ένα

Δεν τις φοβάμαι τις πληγές
ξέρω να τις γιατρεύω
είναι που ύστερα απ αυτό
κανέναν δεν πιστεύω