Σκόρπια τα σύννεφα στα μάτια μου
κι ο άνεμος μου τα σαρώνει
ρίχνει χρυσόσκονη η άνοιξη
να με ασημώσει που νυχτώνει

Για μια στιγμή είδα τα μάτια σου
όπως παλιά να με κοιτάνε
κι ύστερα έδιωξα την πλάνη μου
δεσμά σπασμένα δεν κρατάνε

Το χώμα νότισε απ’ την μπόρα σου
κι ο ήλιος πια δεν το στεγνώνει
καρδιά, τα λόγια μου συγχώρεσε
καινούρια μέρα ξημερώνει