Μεγάλο το ταξίδι μου κοντά σας για να φτάσω
βρήκε καιρό αλλόκοτο, και που να ξαποστάσω
το ταίρι μου που πέθανε δίπλα μου θα θρηνήσω
γιατί δεν είμαι άνθρωπος, να το εγκαταλείψω

Ετούτος ο δημιουργός είχε καρδιά μεγάλη
που ελεεί τον άνθρωπο, έχει δεν έχει σφάλλει,
όμως εμείς δεν φταίξαμε, και τούτη η λευτεριά μας
πληρώνεται με την ζωή, με τα νεκρά κορμιά μας

Της καλοσύνης σύμβολα που βρίσκονται ακόμη
χέρια, ανθρώπινα ζεστά, χείλη να πουν συγνώμη
που στην παλάμη τρυφερά, κρατούν το χελιδόνι
Είναι η ελπίδα ζωντανή, είναι λευκή σαν χιόνι!